Edhe një person ka humbur jetën si shkak i pakujdesisë nga ana e stafit në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës (QKUK). Fatkeqësisht, viktima këtë herë ka qenë një 6 vjeçar, i cili vdiq pas një sulmi në tru, transmeton Gazeta Metro.
Gazeta Metro ka mësuar nga familjarë të viktimës se, A.B, 6 vjeç, nga Peja ka vdekur dy ditë më parë në Klinikën Infektive të QKUK’së, pas një sulmi në tru, për të cilin mjekët ‘’nuk ishin në dijeni’’ deri vonë, e thanë se do t’i kalojë shumë shpejt.
Pavarësisht vizitave tek mjeku, viktimës i ishte thënë se ka vetëm temperaturë dhe grip, pa i bërë ndonjë analizë më të gjerë.
Ndërsa, rastin e kanë konfirmuar edhe familjarët e tij, të cilët po thonë se vdekja e djaloshit ka ardhur krejt si shkak i mospakujdesisë së mjekëve në QKUK.
Ky është njoftimi i plotë i një familjareje të viktimës:
Vazhdojshin me e sille ne spital pa oksigjen ne goje, po na prap majshim shpresa qe ka me u bo mire.
Shkun do t’familjes me pa ne dhome,e e pane qe s’asht hiq mire…Po prap ata thojshin mire osht, tash fillon edhe me levize e e pane qe infuzionin mo nuk po e pranon, e e kapen ne dore e i thirren mjekt tu kerku me kqyr se nuk asht mire po ata vazhdojshin njejt me thane qe hajt se mire osht, e dha frymen e fundit e u nxi krejt ata qather vendosen me ja qit oksigjenin e na i kallzum qe tash aj ka vdek e oksigjeni si duhet mo a prap na jepshin shpresa qe s’ka dek…
Gjersa secili nga ju po m’tregon qysh me e kqyr edhe anën pozitive të Kosovës,Kosova po merr jetë.
Gjersa ju më tregoni se qysh unë jom veq statistikë për Kosovën,Kosova po merr jetë
E në anën tjetër gjersa plotë nga ju më tregoni që unë nuk muj me ndryshu sen për Kosovën, Kosova na myti tu marr jetë…
E perkraha edhe grevën e mjekve të cilët mendova që janë vetë jeta,po mjekt po marrin plot jetë…
Ani pse e ngritët e e stërlavdëruat profesionin tuaj si një i shquar dhe aty ku lindën fillet e humanitetit dhe vetëdijes se kinse është krijuar mbi një përgjegjësi shumë të madhe, bash aty po mirret jeta…
Arbëri është vec një ndër viktimat e mjeksisë të lodhët të Kosovës.
Pas një sëmundje në tru, këshillat mjeksore gjithmonë përcjellëshin duke iu qasur një gripi të lehtë që kalon me antibiotik edhe s’mbet sen tjetër.
Po, i kemi besu se mendum që ata jane te duhurit me i identifiku cfaredo sëmundje që ka njeri, po s’kane pas as qysh me e vrejt kur s’janë interesu me kqyr diqka ma thellë se “temperature”.
Edhe nji natë para se me ndërru jetë, temperatura hala ish arsye, po edhe atë ditë kur ndërroj jetë prap një “qiri per temperaturë” edhe kalon…
Në mesditë, ra ne kom, e cilësuan si një “shtrengim të muskujve”, edhe e derguan në spitalin tjetër në Infektive, aty na kish qëllu dikush që na kallzon qka ka, tha pse jeni vonu kaq shumë?!
Po t’dashtun mjek,pse jeni vonu aq shume, pse kjo shkalla e ulët e nivelit të zhvillimit të mjeksisë na ka lendu,aq sa nji shofer të ndihmës së shpejt nuk mujshin me e gjetë e djali nuk mujke me qëndru pa oksigjen e u dasht me prit dy or pa vetëdije tu mos guxu me e nisë me kerr,e 1 ore e gjysme boni me ardh në Prishtinë e na qe pritshim aty thojshim veq 30 min vonohet.
Ma n’fund erdh e hyni ne Infektive, na tregun qe ka pas sulm ne kry po kalon shume leht, deri ne 00:00 qohet e fol me juve si mos me pas kurgjo.
Vazhdojshin me e sille ne spital pa oksigjen ne goje, po na prap majshim shpresa qe ka me u bo mire.
Shkun do t’familjes me pa ne dhome,e e pane qe s’asht hiq mire…Po prap ata thojshin mire osht, tash fillon edhe me levize e e pane qe infuzionin mo nuk po e pranon, e e kapen ne dore e i thirren mjekt tu kerku me kqyr se nuk asht mire po ata vazhdojshin njejt me thane qe hajt se mire osht, e dha frymen e fundit e u nxi krejt ata qather vendosen me ja qit oksigjenin e na i kallzum qe tash aj ka vdek e oksigjeni si duhet mo a prap na jepshin shpresa qe s’ka dek…
Fatkeqsisht Arberi kish ndrru jetë, tuj pas dhimtë e na pa e ditë, po ka qenë e shkrume, vec mjekt janë per me tentu me sheru!!!
Past dritë shpirti yt i bardhë Arbër, e të shpresojmë që je rasti i fundit qe nuk mirren masa prej fillimit…A deri sa ata mjek janë aty, raste të tilla kane me qenë të përditshme.