Një studim i fundit sugjeron se ecja me një ritëm më të shpejtë mund të jetë mjeti i duhur për të ulur rrezikun e diabetit të tipit 2. Shpejtësia e ecjes shihet si faktori kyç për përfitimet shëndetësore, pavarësisht nga distanca e ecurisë.
Studiuesit, duke analizuar 10 studime me mbi 500,000 pjesëmarrës, zbuluan se shpejtësia e ecjes ka një lidhje të ngushtë me rrezikun e diabetit të tipit 2. Krahasuar me shëtitjet me ritëm më të ngadaltë, ecja mjaft e shpejtë reduktoi rrezikun me rreth 39%, shkuan Medical News, transmeton Gazeta Shneta.
Shëtitjet me një shpejtësi prej 3 deri në 4 milje në orë u shoqëruan me një rrezik 24% më të ulët të diabetit të tipit 2, krahasuar me shëtitjet më të ngadaltë. Përfitimet ishin të dukshme pa marrë parasysh distancën e ecurisë.
Çdo rritje prej 1 km në shpejtësi shoqërohej me një ulje prej 9% të rrezikut. Në thelb, shpejtësia e ecjes doli si tregues i rëndësishëm për përmirësimin e shëndetit dhe uljen e rrezikut të diabetit.
Ekspertët këshillojnë fillimin e një rutine të përditshme ecjeje, fillimisht duke nisur ngadalë. Përdorimi i një hapamatori dhe ndjekja e numrit të hapave mund të ndihmojnë në monitorimin e aktivitetit fizik.
Dr. Minsha Sood, endokrinologe në spitalin Northwell Lenox Hill në Nju Jork, theksoi rëndësinë e aktivitetit fizik dhe ndikimin e shpejtësisë së ecjes në shëndetin e përgjithshëm. Ajo rekomandon nisjen e një programi ecjeje gradualisht, duke shtuar kohën dhe intensitetin me kalimin e kohës.
Ky studim sjell një perspektivë të re në lidhje me rëndësinë e shpejtësisë së ecjes në parandalimin e diabetit të tipit 2 dhe mund të jep udhëzime të rëndësishme për ata që janë të angazhuar në mbajtjen e një stili jetese të shëndetshëm./Gazeta Shneta/