Rreth 20% e popullsisë së botës ka dëmtim të lehtë kognitiv (MCI), 10-15% e të cilëve do të zhvillojnë demencë.
Aktualisht nuk ka kurë për situatën e dëmtimit të lehtë kognitiv, por diagnoza dhe ndërhyrja e hershme mund të ndihmojnë në ngadalësimin e përparimit të gjendjes, shkruan burimi Medical News Today përcjell Gazeta Shneta.
Një studim i ri ka zhvilluar një mënyrë për të përdorur analizën e ecjes për të testuar për rënien e hershme njohëse.
Studiuesit zbuluan se vështirësia në ecjen në një shteg të lakuar lidhej me rënien e hershme njohëse.
Në një studim të ri të botuar së fundmi në “Journal of Alzheimer’s Disease Reports”, studiuesit nga Florida Atlantic University analizuan – se si një person qëndron dhe ecën – për të testuar rënien e hershme njohëse.
Cila është lidhja midis ecjes dhe demencës?
Për këtë studim, studiuesit përdorën analizën e ecjes për të kërkuar dallime midis të moshuarve të shëndetshëm dhe të moshuarve me dëmtim të butë njohës.
Ata rekrutuan 55 të rritur – 25 me dëmtim të lehtë njohës dhe 30 pa këtë gjendje.
Autori i lartë Dr. Behnaz Ghoraani, profesor i asociuar në Departamentin e Inxhinierisë Elektrike dhe Shkencave Kompjuterike dhe bashkëdrejtor i Qendrës për Shëndetin SMART në Universitetin Atlantik të Floridës, tha se analiza e ecjes mund të plotësojë ndjeshëm vlerësimet njohëse në zbulimin dhe monitorimin e rënies kongnitive.
“Vlerësimet kognitive fokusohen në vlerësimin e aspekteve të ndryshme të funksionit njohës si kujtesa, vëmendja dhe aftësitë e zgjidhjes së problemeve, të cilat janë thelbësore për diagnostikimin e kushteve si dëmtimi i butë njohës dhe sëmundja e Alzheimerit,” tha Dr. Ghoraani për Medical News Today.
“Megjithatë, ata mund të mos kapin të gjitha shenjat e hershme të rënies njohëse dhe performanca e tyre mund të ndikohet nga faktorë si ankthi rreth testit ose gjendja e individit në kohën e vlerësimit.”
“Analiza e ecjes, nga ana tjetër, ofron një dritare unike në shëndetin neurologjik të një individi duke përcaktuar ndryshimet në modelet e ecjes, ekuilibrin dhe koordinimin,” tha Dr. Ghoraani.
“Këto ndryshime mund t’i paraprijnë simptomave të dukshme njohëse, duke siguruar kështu një tregues të hershëm të rënies njohëse.”
“Duke integruar analizën e ecjes me vlerësimet kognitive tradicionale, klinicistët mund të fitojnë një kuptim më të plotë të shëndetit kognitiv dhe fizik të një individi, duke mundësuar zbulimin më të hershëm të rënies njohëse, monitorimin e progresit dhe vlerësimin e efikasitetit të ndërhyrjeve. Kjo qasje holistike rrit aftësinë për të identifikuar individët në rrezik dhe për të zhvilluar plane të personalizuara të kujdesit, duke synuar përfundimisht të përmirësojë cilësinë e jetës për pacientët dhe familjet e tyre.
— Dr. Behnaz Ghoraani, autor i lartë i studimit
Ecja e lakuar kërkon më shumë aftësi njohëse dhe motorike
Të gjithë pjesëmarrësve në studim iu kërkua të kryenin dy teste të ndryshme të ecjes – njëra e ecjes drejt dhe tjetra e ecjes në një shteg të lakuar.
“Ecja drejt është një lëvizje relativisht e thjeshtë, e përsëritur që përfshin kryesisht lëvizje lineare me nevojë minimale për ndryshime drejtimi ose lundrim kompleks hapësinor,” shpjegoi Dr. Ghoraani.
“Ecja e lakuar, nga ana tjetër, paraqet një nivel më të lartë kompleksiteti për shkak të nevojës për rregullim të vazhdueshëm të ekuilibrit, drejtimit dhe shpejtësisë,” vazhdoi Dr. Ghoraani.
Lundrimi në një shteg të lakuar kërkon një koordinim më të madh njohës dhe motorik, pasi përfshin ndryshimin e orientimit të trupit dhe rregullimin e parametrave të ecjes për të ruajtur stabilitetin gjatë kthimit. Kjo kërkon integrimin e informacionit vizual, vestibular dhe proprioceptiv për të negociuar me sukses kurbën, duke vendosur një kërkesë më të lartë për burimet njohëse dhe mekanizmat e kontrollit të ekuilibrit.
“Ne zbuluam se individët me dëmtim të lehtë njohës treguan ndryshime të dallueshme në modelet e tyre të ecjes në krahasim me kontrollet e shëndetshme,” tha Dr. Ghoraani.
“Veçanërisht, gjatë ecjes së lakuar, ata me dëmtime të lehta njohëse prireshin të kishin një gjatësi mesatare hapash më të shkurtër dhe shpejtësi të reduktuar në ecje. Kjo sugjeron që lundrimi në një kurbë ishte më sfidues për ta, me gjasë për shkak të rritjes së kërkesës për ekuilibër dhe koordinim që kërkojnë shtigjet e lakuara. /Gazeta Shneta/