Në një botë të mediave sociale të mbushur me njoftime të kuruara për shtatzëni dhe familje të lumtura, mund të jetë e lehtë të ndihesh i vetmuar dhe i izoluar kur përballesh me infertilitetin. Por një studim i ri i publikuar nga Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) dëshmon se njerëzit që merren me çështjet e fertilitetit nuk janë të vetëm, në fakt, 1 në 6 njerëz në të gjithë globin janë të prekur nga infertiliteti.
Mësoni më shumë rreth raportit – i pari i këtij lloji në më shumë se një dekadë – më poshtë dhe pse OBSH beson se ekziston një nevojë urgjente për të rritur aksesin në kujdesin e përballueshëm të fertilitetit me cilësi të lartë për të gjithë ata që kanë nevojë për të, shkruan The Bump, transmeton Gazeta Shneta.
Çfarë gjeti raporti?
OBSH e përshkruan infertilitetin si një sëmundje të sistemit riprodhues të mashkullit apo femrës, e përcaktuar nga dështimi për të arritur një shtatzëni pas 12 muajsh ose më shumë të marrëdhënieve të rregullta seksuale të pambrojtura. Për këtë analizë, OBSH shikoi mbi 12,241 studime që raportuan prevalencë të infertilitetit midis 1990 dhe 2021 dhe identifikuan 133 që mund të përdoren për analizën globale të infertilitetit.
Studiuesit zbuluan se rreth 17.5 përqind e popullsisë është prekur nga infertiliteti në një moment të jetës së tyre (prevalenca gjatë gjithë jetës), me variacion të kufizuar në rajone të ndryshme dhe klasa socio-ekonomike. “Raporti zbulon një të vërtetë të rëndësishme: infertiliteti nuk diskriminon,” tha në një deklaratë për shtyp Tedros Adhanom Ghebreyesus, PhD, Drejtor i Përgjithshëm në OBSH.
Gjatë zbërthimit të mëtejshëm të të dhënave, studiuesit zbuluan se 9.6 për qind e njerëzve ishin prekur nga infertiliteti primar (kur shtatzënia nuk është arritur kurrë nga një person), ndërsa 6.5 për qind e njerëzve ishin prekur nga infertiliteti sekondar (kur të paktën një shtatzëni e mëparshme është arritur). Infertiliteti sekondar shoqërohet shpesh me infeksione pas lindjes, aborte të pasigurta dhe infeksione seksualisht të transmetueshme. Vëzhgimi i këtyre numrave mund të ndihmojë më mirë se si të ndihmohen ata që janë prekur nga infertiliteti.
Çfarë nënkuptojnë këto gjetje?
Ndërsa studiuesit pranojnë kufizimet e studimit për shkak të mungesës së të dhënave në shumë vende, qasjeve të ndryshme për matjen e infertilitetit dhe mungesës së përfaqësimit të LGBTQ+, ata mbeten të sigurt se rezultatet tregojnë një mungesë të dukshme të kujdesit për infertilitetin.
“Për miliona në mbarë botën, rruga drejt prindërimit mund të jetë e vështirë për t’u aksesuar, nëse jo e pamundur”, thotë Ghebreyesus në raport. “Pavarësisht nga madhësia e çështjes, zgjidhjet për parandalimin, diagnostikimin dhe trajtimin e infertilitetit – duke përfshirë teknologjinë riprodhuese të asistuar si fekondimi in vitro (IVF) – mbeten të pafinancuara dhe të paarritshme për shumë njerëz për shkak të kostove të larta, stigmës sociale dhe disponueshmërisë së kufizuar.” vëren OBSH.
Çfarë mund të bëjmë për të ndihmuar të prekurit nga infertiliteti?
Një nga pengesat më të mëdha për kujdesin e fertilitetit mund të jetë kostoja. Trajtimet e fertilitetit në shumicën e vendeve, përfshirë në SHBA, financohen kryesisht nga xhepi – shpesh duke rezultuar në mungesë kujdesi ose kosto financiare shkatërruese.
“Miliona njerëz përballen me kosto katastrofike të kujdesit shëndetësor pasi kërkojnë trajtim për infertilitetin, duke e bërë këtë një çështje të madhe të barazisë dhe shumë shpesh, një kurth të varfërisë mjekësore për të prekurit,” tha Pascale Allotey, PhD, drejtoreshë e shëndetit seksual dhe riprodhues dhe kërkimit në. OBSH “Politikat më të mira dhe financimi publik mund të përmirësojnë ndjeshëm aksesin në trajtim dhe të mbrojnë familjet më të varfra nga rënia në varfëri”.
Ndërsa rruga drejt kujdesit më të mirë, të përballueshëm dhe më të aksesueshëm të fertilitetit mund të jetë e ndërlikuar, OBSH shpreson që këto shifra do të ndihmojnë në nxjerrjen e infertilitetit nga hijet dhe do të inkurajojnë kombet dhe organizatat që t’u ofrojnë njerëzve ndihmën që u nevojitet. “Përqindja e madhe e njerëzve të prekur tregon nevojën për të zgjeruar aksesin në kujdesin e fertilitetit dhe për të siguruar që kjo çështje të mos mënjanohet më në kërkimet dhe politikat shëndetësore, në mënyrë që mënyra të sigurta, efektive dhe të përballueshme për të arritur prindërimin të jenë të disponueshme për ata që e kërkojnë atë. ”/Gazeta Shneta/