Një studim nga MIT zbulon njohuri të reja mbi dobësitë qelizore dhe qarkore në sëmundjen e Alzheimerit.
Studimi identifikoi gjithashtu faktorë që mund të ndihmojnë disa individë t’i rezistojnë rënies njohëse si vëmendjes, përqendrimit dhe kujtesës së gjërave, shkruan burimi Medical News Today përcjell Gazeta Shneta.
Kjo analizë nxjerr në pah marrëdhënien midis përgjigjeve qelizore dhe elasticitetit kognitiv, duke ofruar rrugë të reja për strategjitë e trajtimit.
Hulumtimi i ri, i publikuar në “Nature”, zbulon se disa dobësi qelizore dhe qarkore mund t’u mundësojnë disa individëve t’i rezistojnë rënies njohëse, pavarësisht se kanë një patologji të qartë të sëmundjes.
Për këtë studim, studiuesit përdorën një metodë të re për të krahasuar ekspresionin e gjeneve në rajone të ndryshme të trurit tek individët me dhe pa Alzheimer.
Ndërsa qelizat e trurit ndajnë të njëjtën ADN, identiteti dhe aktiviteti i tyre ndryshojnë në bazë të modeleve të ekspresionit të gjeneve.
Studiuesit analizuan ekspresionin e gjeneve në mbi 1.3 milionë qeliza nga më shumë se 70 lloje qelizash në gjashtë rajone të trurit në 48 donatorë të indeve, 26 prej të cilëve kishin sëmundjen e Alzheimerit dhe 22 që nuk e kishin.
“Llojet e qelizave që tregojnë shkallën më të madhe të cenueshmërisë (shterimi nga truri) janë në rajonet e trurit më të rëndësishme për mbështetjen e të mësuarit dhe kujtesës (korteksi entorhinal dhe hipokampusi) dhe këto qeliza ndajnë një shënues, një glikoproteinë e ashtuquajtur ‘Reelin’. Gjithashtu, rruga metabolike në një lloj të veçantë të qelizave gliale, domethënë astrocitet, është veçanërisht e ndërprerë në Alzheimer. Për më tepër, mënyra se si astrocitet kanë ndikim në gjenet në biosintezën e antioksidantëve, kolinës dhe poliaminës duket se ndikon në elasticitetin e individit ndaj demencës”, tha autori i studimit, profesor Li-Huei Tsai nga MIT. /Gazeta Shneta/