Teknologjia digjitale mund të luajë një rol të rëndësishëm në përmirësimin e kujdesit për personat që jetojnë me demencë dhe për familjarët apo kujdestarët e tyre, veçanërisht për ata që plaken në shtëpitë e tyre, tregon një studim i ri nga Universiteti George Mason.
Hulumtimi, i udhëhequr nga Li-Mei Chen, asistente profesoreshë e punës sociale dhe specialiste në kujdesin për demencën dhe shëndetin digjital, analizon efektet e ndërhyrjeve të bazuara në teknologji për personat me demencë që qëndrojnë në komunitet.
Studimi është publikuar në revistën shkencore Current Geriatrics Reports.
Në kuadër të këtij rishikimi gjithëpërfshirës, janë analizuar 27 studime që trajtojnë përdorimin e teknologjisë për të mbështetur plakjen në vendbanim, pa nevojën e institucionalizimit.
Sipas rezultateve, mjetet digjitale kanë treguar përfitime të matshme si për personat me demencë ashtu edhe për kujdestarët, përfshirë përmirësim të mirëqenies emocionale, rritje të vetëbesimit në kujdes, forcim të lidhjeve sociale dhe koordinim më të mirë të shërbimeve.
Studiuesit theksojnë se nuk ekziston një teknologji e vetme që të jetë më e mira për të gjithë. Efektiviteti i ndërhyrjeve varet nga përshtatja me nevojat individuale, lehtësia e përdorimit dhe kombinimi i disa qasjeve të kujdesit.
Mjetet digjitale rezultojnë përgjithësisht të pranueshme dhe të zbatueshme, sidomos kur janë të thjeshta për përdorim dhe të përshtatura me kontekstin kulturor të përdoruesve.
Megjithatë, studimi nxjerr në pah edhe mangësi të rëndësishme. Shumica e ndërhyrjeve ekzistuese janë të fokusuara në popullata që flasin anglisht, kanë të ardhura më të larta dhe jetojnë në zona urbane.
Kjo krijon boshllëqe në barazi dhe përjashton grupe si personat me të ardhura të ulëta, banorët e zonave rurale dhe ata që nuk flasin anglisht./Gazeta Shneta/