Ekspozimi i lartë ndaj ekraneve para moshës dyvjeçare mund të shkaktojë ndryshime në zhvillimin e trurit, të cilat lidhen me vendimmarrje më të ngadaltë dhe rritje të simptomave të ankthit në adoleshencë, thuhet në një studim të ri të publikuar në revistën shkencore eBioMedicine.
Hulumtimi u realizua nga Asst. Prof. Tan Ai Peng dhe ekipi i saj nga Instituti për Zhvillim dhe Potencial Njerëzor i A*STAR-it dhe Universiteti Kombëtar i Singaporit, duke ndjekur 168 fëmijë për më shumë se 10 vjet në kuadër të studimit GUSTO.
Sipas studimit, fëmijët me ekspozim më të madh ndaj ekraneve në foshnjëri shfaqën zhvillim të përshpejtuar të rrjeteve të trurit që lidhen me përpunimin vizual dhe kontrollin njohës. Kjo “pjekuri e parakohshme” e trurit, sipas studiuesve, mund të kufizojë fleksibilitetin mendor dhe aftësinë për t’u përshtatur më vonë.
Si pasojë, këta fëmijë kanë treguar vendimmarrje më të ngadaltë në moshën 8.5-vjeçare dhe simptoma më të larta ankthi në moshën 13-vjeçare.
Studiuesit theksojnë se ekspozimi ndaj ekraneve në moshën 3–4 vjeç nuk ka treguar të njëjtin ndikim, duke e bërë foshnjërinë një periudhë veçanërisht të ndjeshme për zhvillimin e trurit.
Një studim tjetër i lidhur ka treguar se leximi i përbashkët prind–fëmijë mund të zbusë disa nga efektet negative të ekspozimit të hershëm ndaj ekraneve, duke ndihmuar zhvillimin emocional dhe njohës të fëmijëve.
Sipas autorëve, gjetjet ofrojnë një bazë të rëndësishme shkencore për politikat e hershme të fëmijërisë dhe praktikat prindërore, duke theksuar rëndësinë e kufizimit të kohës para ekranit në dy vitet e para të jetës./Gazeta Shneta/


