Një studim i ri shkencor sugjeron se dhimbja kronike e shpinës tek burrat mbi moshën 65 vjeç mund të çojë në probleme serioze të gjumit disa vite më vonë, duke ndikuar drejtpërdrejt në shëndetin e përgjithshëm dhe cilësinë e jetës.
Hulumtimi, i publikuar në revistën shkencore Innovation in Aging, tregon se lidhja mes dhimbjes së shpinës dhe çrregullimeve të gjumit është njëkahëshe: dhimbja shfaqet fillimisht, ndërsa problemet me gjumin zhvillohen më pas.
“Ne e dimë që si dhimbja e shpinës ashtu edhe gjumi i dobët janë probleme serioze për të moshuarit,” ka deklaruar Soomi Lee, profesoreshë e asociuar në Universitetin Penn State dhe autore kryesore e studimit. “Analiza jonë tregoi se dhimbja e shpinës parashikon probleme të ardhshme të gjumit, dhe jo anasjelltas.”
Studimi është bazuar në të dhënat e Osteoporotic Fractures in Men Study, një studim afatgjatë që ndjek procesin e plakjes dhe sëmundjet kronike tek burrat. Në analizë janë përfshirë 1,055 burra të moshuar, të cilët iu nënshtruan vlerësimeve klinike të gjumit me një interval prej gjashtë vjetësh, ndërsa çdo katër muaj raportuan për intensitetin dhe shpeshtësinë e dhimbjes së shpinës.
Rezultatet treguan se burrat me dhimbje shpine kishin 12 deri në 25 për qind më shumë gjasa të zhvillonin probleme me gjumin gjashtë vite më vonë. Këto probleme përfshinin jo vetëm kohëzgjatjen e gjumit, por edhe çrregullime të ritmit të gjumit, vështirësi për të qëndruar në gjumë dhe përgjumje të tepruar gjatë ditës.
Studiuesit theksojnë se menaxhimi i hershëm i dhimbjes së shpinës mund të jetë kyç për parandalimin e çrregullimeve të gjumit dhe problemeve të tjera shëndetësore që lidhen me mungesën e tij, si rënia e kujtesës, depresioni, ankthi dhe rreziku më i lartë për rrëzime.
Megjithatë, autorët paralajmërojnë se studimi është bazuar kryesisht në burra të moshuar të bardhë, ndaj gjetjet mund të mos jenë plotësisht të aplikueshme për gratë apo grupet e tjera etnike.
Ekspertët theksojnë se gjumi cilësor tek të moshuarit lidhet ngushtë me shëndet më të mirë fizik, ngadalësim të rënies njohëse dhe ulje të rrezikut të vdekshmërisë. Studime të tjera të fundit kanë treguar se personat me pagjumësi kronike kanë deri në 40 për qind më shumë gjasa të zhvillojnë demencë ose çrregullime të lehta njohëse.