Një analizë e re shkencore po sfidon një nga praktikat më të zakonshme në trajtimin e pacientëve pas Infarkti i miokardit, duke vënë në pikëpyetje nevojën për përdorimin afatgjatë të beta-bllokuesit.
Sipas të dhënave më të fundit, jo të gjithë pacientët përfitojnë në mënyrë të njëjtë nga kjo terapi, veçanërisht pasi gjendja e tyre kardiake stabilizohet, shkruan Reuters, transmeton Gazeta Shneta.
Beta-bllokuesit kanë qenë për dekada një shtyllë kryesore në trajtimin pas infarktit, duke ndihmuar në uljen e ritmit të zemrës, presionit të gjakut dhe rrezikut për komplikime të mëtejshme.
Megjithatë, studimet e reja tregojnë se përfitimet e tyre janë më të theksuara në fazat e hershme pas infarktit, kur zemra është më e ndjeshme ndaj stresit dhe rreziku për ngjarje të tjera kardiake është më i lartë.
Në pacientët që kanë arritur një stabilizim të mirë të funksionit të zemrës, përdorimi i zgjatur i këtyre barnave nuk sjell gjithmonë përfitime shtesë të dukshme.
Për më tepër, terapia afatgjatë mund të shoqërohet me efekte anësore si lodhje kronike, marramendje, rënie e presionit të gjakut dhe ulje e performancës fizike, duke ndikuar në cilësinë e jetës së pacientëve.
Këto gjetje po nxisin një rishikim të qasjeve tradicionale në kardiologji, duke theksuar rëndësinë e një trajtimi më të personalizuar.
Ekspertët sugjerojnë se vendimi për vazhdimin ose ndërprerjen e beta-bllokuesve duhet të bazohet në gjendjen individuale të pacientit, përfshirë funksionin e zemrës, simptomat dhe rrezikun për komplikime të ardhshme, dhe jo vetëm në protokolle standarde të njëjta për të gjithë. /Gazeta Shneta/