Për shekuj me radhë, shoqëria ka ndërtuar ide të ngurta mbi gjininë dhe tiparet emocionale, duke e lidhur empatinë më shumë me gratë dhe dominimin me burrat. Këto stereotipe vazhdojnë të ndikojnë mënyrën si i perceptojmë rolet sociale, lidershipin dhe sjelljen, edhe sot.
Empatia përkufizohet si aftësia për të kuptuar dhe ndjerë emocionet e të tjerëve, dhe zakonisht ndahet në empati njohëse (kuptimi i emocioneve të tjetrit) dhe empati emocionale (përjetimi i tyre). Studimet tregojnë se, mesatarisht, gratë shpesh shënojnë rezultate më të larta në testet e empatisë, por ekspertët theksojnë se këto dallime janë më komplekse sesa një ndarje e thjeshtë biologjike.
Disa studiues, si psikologu Simon Baron-Cohen, kanë sugjeruar se dallimet mund të lidhen pjesërisht me ekspozimin hormonal gjatë zhvillimit prenatal, duke argumentuar se truri femëror është më i prirur drejt empatisë. Megjithatë, kjo teori mbetet e debatueshme dhe nuk pranohet gjerësisht si shpjegim i plotë, shkruan BBC transmeton Gazeta Shneta.
Shumë shkencëtarë të tjerë theksojnë se ndikimi social është vendimtar. Sipas tyre, fëmijët rriten në mjedise ku vajzat inkurajohen të jenë të kujdesshme dhe emocionale, ndërsa djemtë të jenë të pavarur dhe të fortë, çka ndikon në zhvillimin e sjelljeve empatike. Studimet tregojnë gjithashtu se dallimet mes gjinive janë shpesh të vogla, ndërsa variacioni brenda të njëjtës gjini është shumë më i madh.
Hulumtime të reja sugjerojnë se vetëm një pjesë e vogël e empatisë lidhet me gjenetikën, ndërsa pjesa më e madhe formohet nga mjedisi, përvoja dhe motivimi. Eksperimente të ndryshme kanë treguar se burrat mund të shfaqin nivele të ngjashme empatie kur janë të motivuar ose kur ndryshohen pritjet sociale.
Në fakt, empatia nuk është një tipar i pandryshueshëm, por një aftësi që mund të zhvillohet. Studiuesit theksojnë se faktorë si edukimi, përvoja jetësore dhe normat shoqërore luajnë rol të madh në mënyrën si e shprehim atë.
Sipas ekspertëve, sfida kryesore nuk është se kush është më empatik, por si shoqëria i formëson këto aftësi dhe pritshmëri. Ndryshimi i këtyre narrativave mund të hapë rrugë për një maskulinitet më emocionalisht të hapur dhe një shoqëri më të balancuar për të gjithë. /Gazeta Shneta/