Pacientët e moshuar me Astma përballen më shpesh me sëmundje të tjera shoqëruese dhe kanë cilësi më të ulët jete krahasuar me personat pa këtë sëmundje, sipas një studimi të publikuar në Journal of Asthma and Allergy.
Studimi përfshiu 345 pacientë mbi 60 vjeç me astmë dhe 410 persona të së njëjtës moshë pa sëmundje obstruktive të mushkërive. Qëllimi ishte të analizohej kontrolli i sëmundjes dhe trajtimet e përdorura në këtë grupmoshë.
Rezultatet treguan se rreth 25% e pacientëve kishin formë të rëndë të astmës, ndërsa gati gjysma paraqiteshin me një tip specifik inflamator të njohur si fenotipi T2.
Studiuesit konstatuan se pacientët me astmë kishin norma dukshëm më të larta të Depression, rënie njohëse dhe sëmundje të shumta kronike krahasuar me grupin pa astmë. Këta pacientë gjithashtu raportuan cilësi më të ulët jete.
Sipas të dhënave, kontrolli i astmës përkeqësohej me rritjen e moshës. Personat mbi 80 vjeç kishin rezultate më të dobëta si në menaxhimin e sëmundjes ashtu edhe në vlerësimet e mirëqenies së përgjithshme.
Studimi vë në dukje edhe kufizime në trajtim, pasi pacientët e moshuar shpesh kanë akses të reduktuar në terapi më të avancuara, përfshirë trajtimet biologjike.
Autorët theksojnë se menaxhimi i astmës në moshë të shtyrë kërkon një qasje më të integruar, duke marrë parasysh praninë e sëmundjeve të tjera dhe nevojën për përmirësim të aksesit në trajtime moderne.