Një fëmijë i vogël që përdor fjalë të mëdha apo një gjeni i cili po hynë në universitet shumë më përpara moshës së caktuar quhen sot fëmijë të suksesshëm. Kjo është ideja e përgjithshme e fëmijës së sukseshshëm por ajo që nuk kuptohet është se stili i prindërimit ka të bëjë shumë me të gjitha.
Bashkëautorja e librit ‘’Great Minds and How to Grow them’’ Wendy Berliner, në artikullin e fundit të gazetës prestigjoze The Guardian deklaroj se shumica e fëmijë kanë kapacitet për të arritur nota të larta akademike edhe nëse nuk dalin me rezultate të mira në teste.
Nuk ka të bëjë të lindurit si gjeni apo i talentuar: fëmijë , jo gjeni mund të zhvillojnë kurizitetin, vullnetin dhe etikën e punës kur ne i trajtojmë ata si gjeni. Por ata kanë nevojë për mbështetjen e duhur në shtëpi dhe shkollë.
“Se ti lexon librin Harry Potter në moshën 5 vjeçare nuk do të thotë se gjatë viteve të adoleshencës do jesh akoma përpara”-thotë Berliner. Në fakt, fëmijë me nota akademike të mira mund të kenë më shumë probabilitet të rriten dhe të kenë preformancë të mirë si adult duke demonstruar suksesin e një gjeniu sepse ka të bëjë më shumë sesa me inteligjencën.
Sipas Berliner IQ nuk është e pandryshueshme: truri është i manovrueshëm dhe ndërton rrugë neutrale me rritjen e fëmijëve tanë. Ajo mbajti shënime gjatë kërkimeve të saja në vitet 1980 duke studjuar psikologun Amerikan Benjamin Bloom i cili thoshte se adultët që kanë arritje më të mëdha në fusha si baleti, noti, pjano, tenisi, matematika, skulptura dhe neurologjia e arritën atë jo sepse ishin të talentuar por nga ajo që kishin të përbashkët:
Prindër të cilët i inkurajuan dhe mbështetëtn fëmijët duke treguar vemëndje ndaj fushave të cilat ata argëtoheshin. Adultët punonin fort dhe në mënyrë konstate në diçka për të cilën si fëmijë ishin fiksuar dhe prindërit e tyre i inkurajuan duke i mësuar etikën e të punuarit fort.
Studimet tregojnë se hapat që ne ndërmarrim si prindër kur fëmijët tanë janë në kopsht mund ti ndihmoj ata vonë në karierën akademike. Sipas studimit të Effective Pre-School, Primary and Secondary study, një studim që bëri kërkime në familjet britanike për një periudhë mbi 15 vjeçare fëmijët të cilët kishin prindër të vemendëshëm dhe inkurajues dhe që i lexonin në periudhën parakopshtit ja dilnin shumë më mirë në gjimnaz.
Ideja se prindërimi, praktika dhe arsimi mund të ndihmoj në performancën akademike të fëmijëve është një lajm i ri për shumë prindër. Thjesht sepse fëmija yt i vogël nuk mund të thotë 50 fjalë nuk do të thotë se ai/ajo nuk do të arrijë sukeses gjatë rrugës.
Edhe Albert Einstein, i njohur si një nga njerëzit më inteligjent i historië si fëmijë nuk jepte shënja të dukshme të gjenialitetit të tij. Ai foli vonë si një fëmijë dhe më vonë kishte probleme të pranohej në Politeknikun e Zyrihut. Sipas vetë Einsteinit, suksesi i tij nuk ishte shkak i të qënit më i zgjuar se të gjithë por ishte falë rezistencës së tij.
Prandaj për prindërit të cilët i thanë fëmijës për herë të 100 mos ha gura- ka akoma shprese dhe kohë se ai fëmijë do të rritet e të bëhet gjeologu më i famshëm. Nese ne mund të inkurajomë kuriozitetin dhe vullnetin te fëmijët tanë, ne jemi duke i dhënë dhuratën më të madhe për ti ndihmuar ata të shprehin gjenialitetin e tyre nesër.