Karakteristika thelbësore e individëve me çrregullim të personalitetit të varur është sjellja e varur dhe e nënshtruar që synon të kërkojë dikë që t’i mbrojë dhe kujdeset për ta. Ai lind nga një vetë-konsiderim si thelbësisht i papërshtatshëm dhe i pambrojtur dhe për këtë arsye i paaftë për të përballuar botën vetëm me forcat e veta (vetëvlerësim i ulët).
Individët me çrregullim të varësisë nuk janë në gjendje të marrin vendime në baza ditore nëse nuk marrin shumë këshilla dhe siguri nga të tjerët. Lënia e përgjegjësisë për të marrë vendime për jetën e tyre tek të tjerët, ndërkohë që nga njëra anë zbut ankthin që sjell çdo vendim, nga ana tjetër favorizon një pozicion nënshtrimi brenda marrëdhënies me tjetrën, shkruan Emergency Live, transmeton Gazeta Shneta.
Pacientët me çrregullim të personalitetit të varur ndihen të shqetësuar dhe të pafuqishëm kur marrëdhënia e tyre intime përfundon për shkak të një frike të ekzagjeruar për të mos qenë në gjendje të kujdesen për veten.
I dhemb kur nuk miratohen, ata priren t’i nënshtrohen të tjerëve dhe do të bëjnë gjithçka për t’i kënaqur të tjerët. Për të shmangur braktisjen nga njerëzit nga të cilët varen, ata bien dakord për atë që mendojnë se është e gabuar në vend që të shprehin mosmarrëveshje.
Individët me çrregullim të varësisë kanë vështirësi në fillimin e projekteve ose për të bërë gjërat vetë Ata presin që të tjerët të fillojnë pasi besojnë se si rregull të tjerët bëjnë më mirë. Atyre u mungon vetëbesimi dhe priren të minimizojnë disa nga aftësitë dhe pikat e tyre të forta.
Kështu ata priren të besojnë verbërisht dhe të mbështeten besnikërisht te të tjerët me shpresën se përpjekjet e tyre do të shpërblehen me dashuri dhe mbrojtje.
Në përgjithësi, ata që vuajnë nga çrregullimi i personalitetit të varur zgjedhin partnerë me karaktere të forta, ndonjëherë narcisiste, të cilët marrin qëndrime dominuese dhe kontrolluese ndaj tyre.
Ky çekuilibër marrëdhëniesh, në terma afatgjatë, ndërkohë që përbën një pamje ekuilibri, dëmton subjektin e varur, i cili sakrifikon veten për qëllimin e marrëdhënies dhe që, në mënyrë paradoksale, shpesh përfundon duke u përjashtuar, si jo mjaftueshëm stimulues dhe i denjë për t’u vlerësuar për sytë e partnerit.
Çrregullimi i personalitetit të varur, nëse diagnostikohet, përfiton nga trajtimet psikoterapeutike kognitive-sjellëse afatmesme (1 deri në 2 vjet), të cilat fokusohen në fitimin e vetëbesimit, në autonominë progresive të subjektit nga marrëdhëniet ndërpersonale dhe në ndërgjegjësimin e individit. nevojave, të cilat këta njerëz shpesh përpiqen t’i njohin dhe mbi të gjitha t’i afirmojnë./Gazeta Shneta/