Diabeti latent autoimun tek të rriturit (LADA), i njohur jozyrtarisht si diabeti “1.5”, është një formë e rrallë e diabetit që përparon ngadalë dhe shpesh diagnostikohet gabimisht si diabet i tipit 2.
Ndryshe nga diabeti i tipit 2, LADA nuk kërkon trajtim të menjëhershëm me insulinë pas diagnostikimit, pasi qelizat beta të pankreasit vazhdojnë të funksionojnë pjesërisht për një periudhë të shkurtër. Kjo sëmundje autoimune prek kryesisht njerëz mbi të 30-tat dhe ka karakteristika që ndërthuren me të dy llojet e diabetit, duke përfshirë ndjeshmërinë e lidhur me gjenet HLA, shkruan Mayo Clinic, transmeton Gazeta Shneta.
Raffaella Buzzetti, presidente e Shoqërisë Italiane të Diabetologjisë, shpjegon se LADA ndahet në nënpopullime bazuar në nivelin e autoantitrupave, të tilla si GADA (anti-glutamic acid decarboxylase).
Pacientët me nivele të larta të këtyre antitrupave kanë më shumë gjasa të kenë peshë normale dhe nevojë të madhe për trajtim me insulinë, ndërsa ata me titër të ulët mund të trajtohen me barna të tjera, duke pasur prevalencë më të ulët të sindromës metabolike.
Prof. Buzzetti nënvizon se shumë pacientë me LADA fillimisht diagnostikohen gabimisht me diabet të tipit 2, duke i drejtuar drejt trajtimeve të papërshtatshme. Për këtë arsye, është e rëndësishme të kontrollohen autoantitrupat, veçanërisht për pacientët me IMT normale dhe diabet të tipit 2 që përjetojnë dekompensim metabolik ose sëmundje të tjera autoimune. Matja e peptidit C, një tregues i funksionit të qelizave beta, mund të ndihmojë në përcaktimin e trajtimit të duhur.
LADA paraqet një sfidë për diabetologët për shkak të karakteristikave të saj të ndryshme gjenetike dhe klinike. Qëllimi i trajtimit është të ruhet funksioni i qelizave beta dhe të parandalohet zhvillimi i komplikimeve vaskulare, duke siguruar një kontroll të qëndrueshëm metabolik dhe cilësi të përmirësuar të jetës për pacientët./Gazeta Shneta/