Meditimi i vetëdijshëm (mindfulness) nuk është vetëm një teknikë për relaksim, por një praktikë që mund të ndikojë drejtpërdrejt në shëndetin mendor dhe mirëqenien emocionale, sipas studimeve të fundit nga studiues të psikologjisë.
Hulumtimet tregojnë se shumë njerëz e kanë të vështirë të qëndrojnë vetëm me mendimet dhe ndjenjat e tyre. Në një studim të vitit 2014, disa pjesëmarrës preferuan të përjetonin një goditje elektrike të pakëndshme sesa të qëndronin për disa minuta pa shpërqendrime të jashtme.
Sipas studiuesve, shmangia e përvojave të brendshme – si mendimet, emocionet apo ndjesitë trupore – lidhet me rritjen e rrezikut për probleme të shëndetit mendor, përfshirë Anxiety dhe Depression.
Meditimi i vetëdijshëm synon të ndryshojë këtë qasje duke i mësuar individët të përqendrohen në momentin aktual dhe të pranojnë përvojat e tyre pa gjykim. Kjo përfshin vëzhgimin e mendimeve dhe emocioneve ashtu siç shfaqen, pa përpjekje për t’i shmangur apo ndryshuar ato menjëherë.
Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo praktikë nuk është gjithmonë e lehtë. Në disa raste, përqendrimi tek përvojat e brendshme mund të rrisë përkohësisht ndjesitë e pakëndshme, si stresi apo shqetësimi. Por përballja me këto përvoja, në vend të shmangies së tyre, lidhet me përmirësime afatgjata në mirëqenie.
Një element kyç i meditimit të vetëdijshëm është pranimi. Sipas hulumtimeve, zhvillimi i aftësisë për të pranuar emocionet dhe mendimet ndihmon në uljen e ndjenjës së vetmisë, rritjen e emocioneve pozitive dhe reduktimin e hormoneve të stresit.
Ekspertët sugjerojnë se praktika mund të integrohet edhe në jetën e përditshme përmes momenteve të shkurtra të vetëdijes, si përqendrimi në frymëmarrje apo vëzhgimi i ndjesive trupore gjatë situatave stresuese.
Megjithëse efektet nuk janë të menjëhershme, studiuesit theksojnë se përfitimet e meditimit të vetëdijshëm vijnë me praktikë të vazhdueshme, duke ndihmuar individët të përballojnë më mirë sfidat emocionale dhe stresin në afat të gjatë./Gazeta Shneta/