Yuliya, lëkund butësisht foshnjën e saj të porsalindur në bodrumin e dendur të një qendre mjekësore në Kiev.
“Ne jemi ulur këtu në bodrum dhe kemi qarë shumë,” thotë Yuliya. “Është e tmerrshme të shohësh tym dhe granatime. Ne po bëjmë gjithçka që mundemi për të shpëtuar fëmijët tanë.”
Julias iu deshën dy ditë duke udhëtuar në këmbë nga shtëpia e saj jashtë Kievit përpara se të arrinte në sigurinë e Qendrës Rajonale Perinatale të Kievit.
Me dhunën shkatërruese, Yuliya nuk kishte zgjidhje tjetër veçse të përpiqej të gjente një vend të sigurt për të lindur fëmijën e saj. Ajo pranon se ka pasur momente kur mendoi se mund të mos arrinte fare këtu mes bombardimeve dhe shpërthimeve që kanë tronditur zonën, ditët e fundit.
“Më është dashur të udhëtoj nëpër fusha dhe nëpër pyje”, thotë ajo, duke shtuar se për shkak të disa problemeve shëndetësore, jo çdo institucion do të kishte qenë në gjendje ta ndihmonte atë të lindte fëmijën e saj të sigurt. “Por falë Zotit dhe mjekëve, tani kam një fëmijë – dhe jam gjallë.”
Yuliya është vetëm një nga shumë gra dhe fëmijë që kanë gjetur strehim në qendër, bodrumi i së cilës është kthyer në një maternitet të improvizuar.
Shumica e grave këtu largohen nga bodrumi vetëm kur kanë nevojë – për t’u larë, ose për të marrë diçka për të ngrënë. Por herën e fundit që Yuliya u largua nga bodrumi, ajo pa tym dhe dëgjoi shpërthime të mëdha nga jashtë.
Nataliya Heynts, drejtoresha e qendrës, thotë se situata ka qenë jashtëzakonisht e vështirë për familjet. “Është e pamundur të jesh e përgatitur për këtë,” thotë ajo. “Është jashtëzakonisht ftohtë dhe errësirë, dhe nuk ka priza elektrike këtu poshtë.”
Stafi mjekësor në qendër po punon nën presion të madh, duke sjellë fëmijë pavarësisht granatimeve jashtë dhe shpesh duke punuar pa një furnizim të qëndrueshëm me energji elektrike.
Një pjesë e stafit tashmë janë larguar me familjet e tyre. Si rezultat, Nataliya dhe kolegët e saj të mbetur kanë marrë role të shumta.
“Unë punoj si kuzhiniere, mjeke e rregullt dhe kirurge,” thotë ajo. “Por është përgjegjësia jonë të jemi këtu dhe të sigurohemi që qendra të jetë funksionale.”
Përveç shërbimeve të lindjes, qendra ofron strehim të përkohshëm për gratë që vijnë këtu për trajtim. Ato “nuk mund të kthehen në shtëpi,” thotë Nataliya, sepse “thjesht nuk kanë më një të tillë. Ne do të duhet të gjejmë zgjidhje të tjera.”
Ky artikull është marr nga faqja zyrtare e UNICEF-it, përkthyer nga Gazeta Shneta.