Një studim i ri shkencor ka gjetur se banorët që jetojnë në zona me ekspozim të lartë ndaj pesticideve bujqësore kanë rrezik më të madh për zhvillimin e kancerit.
Hulumtimi, i publikuar në revistën shkencore Nature Health, analizoi të dhëna mjedisore, regjistra të kancerit dhe mostra biologjike në Peru, duke identifikuar një lidhje të fortë mes pesticideve dhe rritjes së rrezikut për sëmundje malinje.
Sipas autorëve të studimit, rreziku për zhvillimin e kancerit në zonat me ekspozim të lartë ishte deri në 150 për qind më i lartë krahasuar me zonat me ekspozim më të ulët.
“Është hera e parë që në shkallë kombëtare kemi arritur të lidhim ekspozimin ndaj pesticideve me ndryshime biologjike që sugjerojnë rrezik të shtuar për kancer”, ka deklaruar studiuesi francez Stéphane Bertani.
Studimi është realizuar në bashkëpunim me institucione ndërkombëtare, përfshirë Institut Pasteur, Universitetin e Tuluzës dhe Institutin Kombëtar të Sëmundjeve Neoplazike në Peru.
Sipas analizës, pesticidet nuk mbeten vetëm në tokat ku përdoren, por mund të përhapen deri në 30 deri në 50 kilometra larg, duke ndikuar edhe komunitetet përreth. Zonat me rrezik të moderuar dhe të lartë mbulojnë më shumë se një të tretën e territorit të vendit.
Studiuesit theksojnë se edhe pse këto kimikate nuk klasifikohen si kancerogjene të njohura nga World Health Organization, efektet e tyre në jetën reale mbeten të pamjaftueshme të kuptuara.
Analizat molekulare treguan se pesticidet mund të ndërhyjnë në funksionimin normal të qelizave, duke shkaktuar ndryshime që mund të ndodhin shumë përpara shfaqjes së kancerit. Këto efekte të hershme mund ta bëjnë organizmin më të ndjeshëm ndaj faktorëve të tjerë, si infeksionet apo inflamacioni.
Sipas studimit, disa nga format më të prekura të kancerit janë ato që prekin traktin gastrointestinal, mushkëritë dhe lëkurën.
Veçanërisht shqetësues mbetet fakti se në disa rajone janë vërejtur raste të shpeshta të kancerit të mëlçisë, përfshirë forma që prekin edhe persona të rinj pa sëmundje paraprake.
Autorët e studimit paralajmërojnë se përhapja e gjerë e pesticideve në ushqim, ujë dhe mjedis e bën të vështirë kontrollin e ekspozimit. Ata bëjnë thirrje për politika më të forta rregullatore dhe përfshirjen e drejtësisë socio-mjedisore në vendimmarrje, me qëllim mbrojtjen e popullatave më të rrezikuara.
Sipas tyre, kombinimi i bujqësisë intensive, menaxhimit të paqëndrueshëm të tokës dhe qasjes së kufizuar në shërbime shëndetësore mund të përkeqësojë pabarazitë dhe të rrisë barrën e sëmundjeve të lidhura me mjedisin.