Të rriturit që kanë kaluar përvoja stresuese të fëmijërisë, duke përfshirë abuzimin, neglizhencën ose mosfunksionimin në shtëpi, mund të jenë më të prirur për dhimbje koke.
Meta-analiza, e cila u botua në “Neurology”, revista mjekësore e Akademisë Amerikane të Neurologjisë, përfshiu 154,739 njerëz në 19 kombe të ndryshme nga 28 kërkime.
Nga të gjithë pjesëmarrësit, 24,956 njerëz, ose 16%, u diagnostikuan me dhimbje koke kryesore, ndërsa 48,625 njerëz, ose 31%, raportuan se kishin pasur të paktën një incident traumatik në fëmijëri.
“Ngjarjet traumatike në fëmijëri mund të kenë implikime serioze shëndetësore më vonë në jetë”, tha Catherine Kreatsoulas, autore e studimit, shkruan Health News përcjell Gazeta Shneta.
Sipas autores Kreastsoulas, meta-analiza tregon se përvojat traumatike gjatë gjithë fëmijërisë janë faktorë të rëndësishëm rreziku për çrregullimet kronike të dhimbjes së kokës, të tilla si migrena, dhimbje koke tensioni, dhimbje koke grupore dhe dhimbje koke të rënda ose të vazhdueshme.
Studiuesit zbuluan se probabiliteti i problemeve me dhimbje koke ishte 48% më i lartë tek ata që kishin kaluar një ose më shumë përvoja traumatike të fëmijërisë në krahasim me ata që nuk kishin pasur.
Përveç kësaj, ata zbuluan se gjasat për të përjetuar dhimbje koke u rritën së bashku me sasinë e përvojave stresuese të fëmijërisë.
Studiuesit ekzaminuan gjithashtu marrëdhënien midis llojeve të ndryshme të përvojave traumatike të fëmijërisë.
Ngjarjet që binin nën kategorinë e traumave të kërcënimit përfshinin mosmarrëveshje të rënda familjare, dëshmitarë dhe/ose kërcënime të dhunës, dhe abuzim fizik, seksual dhe emocional.
Një nga sëmundjet më të zakonshme të paaftësisë në botë mund të parandalohet dhe trajtohet në mënyrë më efektive nëse njihen llojet e sakta të ngjarjeve të fëmijërisë. Për të trajtuar këto përvoja traumatike të fëmijërisë, kërkohet një plan i plotë i shëndetit publik dhe masat e ndërhyrjes terapeutike.
Kreatsoulas përfundon: “Është e rëndësishme të theksohet se vlerësimi i vërtetë i lidhjes ka të ngjarë të jetë më i lartë për shkak të natyrës së ndjeshme të raportimit të ngjarjeve traumatike të fëmijërisë.” /Gazeta Shneta/