Vështirësi në frymëmarrje është një simptomë e zakonshme që i shtyn njerëzit të bëjnë një vizitë tek mjeku i tyre.
Ka shumë shkaqe të ‘marrjes së frymës’. Megjithatë, shkaqet më pak të zakonshme të gulçimit shpesh neglizhohen dhe është e rëndësishme të caktoni një takim me mjekun tuaj për të përcaktuar prejardhjen e tyre shkruan VeryWellHealth, përcjell Gazeta Shneta.
Thuhet se një përkufizim i qartë për gulçimin, është se shumica e njerëzve e përshkruajnë këtë simptomë si një ndjesi subjektive të vështirësisë me frymëmarrjen.
Ju mund të keni ndjenjën se nuk jeni në gjendje të merrni ajër të mjaftueshëm ose që duhet më shumë përpjekje se zakonisht për të marrë frymë.
Disa njerëz përshkruajnë gjithashtu një ndjesi të ngushtësisë së gjoksit.
Gulçimi mund të vijë si gjendje akute brenda disa minutash ose orësh; ose në mënyrë kronike gjatë ditëve, javëve, muajve apo edhe viteve.
Shkalla e frymëmarrjes
Një normë e ritmeve normale të frymëmarrjes në të rriturit konsiderohet të jetë midis 12 dhe 20 frymëmarrje në minutë ndërsa në pushim për të rriturit dhe fëmijët ndryshon në varësi të moshës.
Shkalla e frymëmarrjes konsiderohet nga disa – si shenja vitale e “harruar” dhe ndonjëherë mund t’i japë mjekut tuaj më shumë informacion sesa presioni i gjakut ose pulsi juaj në lidhje me ashpërsinë e sëmundjes.
Shkaqet
Në 85% të njerëzve, kushtet që lidhen me zemrën dhe mushkëritë janë përgjegjëse për gulçimin.
Disa nga shkaqet tjera më të zakonshme përfshijnë: astma, sëmundje kronike obstruktive të mushkërive, atak ne zemer, embolia pulmonare, infeksione të tilla si bronkiti dhe pneumonia, dështimi kongjestiv i zemrës si dhe pneumotoraksi.
Në anën tjetër kemi edhe disa faktor të tjerë që mund të inkuadrohen si shkak për një vështirësi në frymëmarrje duke përfshirë këtu pirjen e duhanit, aneminë dhe kushtet e tiroides.
Për të mësuar më shumë rreth komplikimeve gjatë shtatzënisë KLIKO KËTU.
Testet diagnostike
Testet që do të rekomandojë mjeku juaj do të varen nga simptomat tuaja të veçanta dhe gjetjet fizike, por zakonisht mund të përfshijnë:
– Oksimetria e pulsit, një test i kryer duke vendosur një pirg në gishtin tuaj për të vlerësuar sasinë e oksigjenit në gjak.
– Një elektrokardiogramë (EKG), për të kërkuar shenja të një sulmi në zemër ose ritme të parregullta të zemrës.
– Rrezet X në gjoks për të kërkuar infeksione në mushkëritë tuaja.
– Analizat e gjakut për të kërkuar anemi dhe shkaqe të tjera.
– Testet e funksionit pulmonar për të kërkuar astmë ose emfizemë dhe gjendje të tjera të mushkërive. /Gazeta Shneta/