Njerëzit me obezitet janë në rrezik më të lartë të zhvillimit të rezistencës ndaj insulinës dhe diabetit të tipit 2 sesa ata me peshë të shëndetshme.
Megjithatë, kushtet për të zhvilluar rezistencë ndaj insulinës nuk prekin të gjithë me obezitet, shkruan burigmi Medical News Today përcjell Gazeta Shneta.
Hulumtimi i tyre, të cilin ata e kryen në modelet e miut, sugjeron se në disa individë, obeziteti prish funksionin e makrofagëve – të cilët pastrojnë fragmentet e qelizave – duke çuar në inflamacion dhe çrregullime metabolike.
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH), numri i njerëzve me obezitet në mbarë botën është trefishuar në 50 vitet e fundit. Ndërsa Shtetet e Bashkuara dhe Evropa janë në krye të shkallës, vendet e Azisë Juglindore dhe Afrikane po arrijnë me shpejtësi.
Njerëzit me obezitet kanë një indeks të masës trupore (BMI) më shumë se 30, megjithëse duhet mbajtur mend se vetëm ky indeks nuk mund të përcaktojë nëse ajo masë përbëhet nga muskuj apo inde yndyrore.
Më e dobishme, OBSH e përkufizon obezitetin si “akumulim jonormal ose i tepërt i yndyrës që paraqet rrezik për shëndetin” së bashku me një indeks të masës trupore prej më shumë se 30.
Obeziteti rrit rrezikun e disa kushteve shëndetësore, të cilat përfshijnë: presionin e lartë të gjakut, kolesterol i lartë LDL (“i keq”), kolesterol i ulët HDL (“i mirë”) dhe trigliceride të larta, apnea e gjumit dhe probleme me frymëmarrjen, sëmundje koronare të zemrës, goditje në tru, disa lloje kanceri dhe diabeti i tipit 2.
Megjithatë, shumë njerëz me obezitet nuk do të zhvillojnë këto kushte dhe shkencëtarët në Universitetin e Goteborgut, Suedi, mund të kenë gjetur një arsye pse disa kanë më shumë gjasa të përparojnë në çrregullime metabolike sesa të tjerët.
Pse vetëm disa individë me obezitet zhvillojnë diabet?
Në një studim paraklinik të minjve, studiuesit zbuluan se tek disa – indi dhjamor prish funksionin e qelizave të bardha të gjakut të quajtura makrofagë, duke i penguar ata të pastrojnë fragmente të kolagjenit.
Kjo mund të çojë në inflamacion, duke rritur mundësinë e diabetit të tipit 2.
Studimi është publikuar në revistën “PNAS”.
Sebnem Unluisler, inxhinier gjenetik në Institutin Rigjenerues të Londrës, i pa përfshirë në këtë hulumtim, komentoi për Medical News Today se:
“Ky studim i shtohet një numri në rritje të provave që nxjerrin në pah ndërveprimin kompleks midis obezitetit, mosfunksionimit të indit dhjamor dhe sëmundjeve metabolike. Kuptimi i mekanizmave që qëndrojnë në themel të këtyre marrëdhënieve është thelbësor për zhvillimin e strategjive më efektive për parandalimin dhe trajtimin e kushteve si diabeti i tipit 2”. /Gazeta Shneta/