Sipas një studimi të ri të publikuar të premten, ilaçi i Pfizer-it për kancerin e mushkërive, Lorbrena, mund të zgjasë jetën e pacientëve me një formë të rrallë të sëmundjes për vite më gjatë se ilaçet e tjera.
Ilaçi trajton një tip të kancerit të mushkërive jo të vogla me një mutacion gjenetik të quajtur ALK. Kanceret e mushkërive jo të vogla përbëjnë rreth 85% të diagnozave të kancerit të mushkërive, dhe kanceret pozitive ALK përbëjnë rreth 4% të këtyre diagnozave — më shumë se 70,000 njerëz çdo vit.
Ky lloj kanceri ndodh shpesh tek pacientët më të rinj që nuk janë duhanpirës.
Është gjithashtu veçanërisht vdekjeprurës: kanceret pozitive ALK të mushkërive janë shumë të aftë për të përhapur në tru. Rreth 25% e pacientëve kanë metastaza në tru brenda dy viteve të para të diagnozës.
“Me kalimin e kohës, kjo rritet,” tha Dr. Ben Solomon, kreu i onkologjisë mjekësore të mushkërive në Peter MacCallum Cancer Centre në Australi, i cili udhëhoqi studimin e mbështetur nga Pfizer.
Studimi i ri, një vazhdim i një provë klinike të fazës 3, zbuloi se pas pesë vjetësh, 60% e pacientëve që morën Lorbrena ishin ende gjallë, krahasuar me 8% të pacientëve që morën një ilaç tjetër, crizotinib (Xalkori, gjithashtu nga Pfizer).
Studimi u publikua në Journal of Clinical Oncology dhe do të prezantohet të premten në takimin vjetor të Shoqatës Amerikane të Onkologjisë Klinike në Çikago.
“Këto rezultate janë të jashtëzakonshme,” tha Dr. John Heymach, kryetar i onkologjisë mjekësore torakale dhe të kokës dhe qafës në MD Anderson Cancer Center në Houston, i cili nuk ishte i përfshirë në studim. “Për herë të parë, ne po shohim që shumica e pacientëve kalojnë më shumë se pesë vjet pa progresin e kancerit të tyre, dhe kjo është më shumë se çdo ilaç tjetër në këtë hapësirë. Më parë, ilaçet më të mira që kishim ishin dy deri në tre vjet.”
Ka një caveat: ilaçi me të cilin Lorbrena u krahasua, crizotinib, nuk përdoret më në SHBA, tha Dr. Julie Gralow, shefja mjekësore dhe zëvendëspresidentja ekzekutive në Shoqatën Amerikane të Onkologjisë Klinike.
Të dy ilaçet — pjesë e një klase të medikamenteve të quajtura inhibitore të kinazës tirozinë — luftojnë qelizat tumorale në përgjithësi në të njëjtën mënyrë. Megjithatë, crizotinib është një version i gjeneratës së parë të këtij lloji ilaçi, ndërsa lorlatinib (emri gjenerik për Lorbrena) është gjenerata e tretë.
Standardi aktual i kujdesit, që do të thotë ilaçet që zakonisht përdorin onkologët për të trajtuar kanceret pozitive ALK të mushkërive, përfshin Lorbrena dhe dy ilaçe të gjeneratës së dytë: brigatinib (Alunbrig i Takeda) dhe alectinib (Alecensa i Genentech)
“Në një botë ideale, ne do ta kishim krahasuar lorlatinib me një nga ato, por studimi u fillua para se ato të miratoheshin,” tha Gralow.
Megjithatë, “kjo është data më e mirë afatgjatë që kemi parë ndonjëherë për” këtë klasë ilaçesh, tha ajo. “Kjo është thjesht mbijetesa më mbresëlënëse pa progres që kemi parë ndonjëherë në këtë popullatë.”
Studimi i ri gjithashtu zbuloi se pacientët që merrnin Lorbrena ishin pothuajse 95% më pak të prirur të kishin përhapje të kancerit në tru sesa ata që merrnin crizotinib. Katër nga 114 pacientët që merrnin Lorbrena zhvilluan metastaza në tru brenda rreth 16 muajve, krahasuar me 39 nga 109 që merrnin crizotinib, një arritje e madhe për njerëzit që jetojnë me kancer të mushkërive pozitiv ALK.
“Ilaçet e mëparshme si crizotinib nuk ishin efektive në bllokimin e përhapjes në tru,” tha Heymach. Ndërsa alectinib dhe brigatinib kanë një aftësi për të bllokuar tumoret nga përhapja në tru, ai shtoi, “aktiviteti që po shohim në tru për lorlatinib është me të vërtetë i paparë.”
Arsyeja që Lorbrena është kaq efektive në parandalimin dhe trajtimin e metastazës në tru është aftësia e saj për të kaluar një membranë të quajtur barriera gjak-tru dhe për të hyrë në tru, diçka që jo të gjitha ilaçet mund ta bëjnë.
Vetëm një provë që krahason të tre ilaçet standarde të kujdesit ballë për ballë, në vend që të krahasohen me crizotinib, mund të përcaktojë cili është superior, tha Dr. Isabel Preeshagul, një onkologe mjekësore torakale në Memorial Sloan Kettering Cancer Center në New York City.
Megjithatë, “duket se lorlatinib mund të ketë një avantazh në lidhje me efikasitetin CNS,” tha Preeshagul, duke iu referuar aftësisë së ilaçit për të trajtuar dhe parandaluar përhapjen në tru. “Kjo ishte një nevojë e madhe e paplotësuar për pacientët që kanë mutacionin ALK.”
Me aftësinë e saj të jashtëzakonshme për të kaluar në tru vjen mundësia për më shumë efekte anësore, tha Dr. Aaron Mansfield, një onkolog mjekësor në Mayo Clinic në Rochester, Minnesota.
Njerëzit që marrin Lorbrena mund të jenë më të prirur për çështje të kujtesës ose humorit krahasuar me ata që marrin ilaçe të ngjashme të gjeneratës së dytë. Solomon, udhëheqësi i studimit, tha se për këtë arsye, ilaçi mund të mos jetë zgjedhja më e mirë për njerëzit me çrregullime psikiatrike.
Por një dozë më e ulët mund të zgjidhë neurotoksicitetin e ilaçit.
Preeshagul tha se është e rëndësishme që pacientët e diagnostikuar me kancer të mushkërive të mbrojnë veten e tyre dhe të kërkojnë teste të mëtejshme për të përcaktuar nëse kanë mutacionin, i cili humbet pa teste shtesë./Gazeta Shneta/