Një studim i ri sugjeron se përdorimi i një analize të zakonshme të gjakut, e njohur si anion gap, mund të ndihmojë mjekët të trajtojnë më shpejt pacientët me ketoacidozë diabetike (DKA), një nga komplikacionet më serioze dhe potencialisht fatale të diabetit.
Ketoacidoza diabetike ndodh kur organizmi nuk ka insulinë të mjaftueshme për të përdorur glukozën si burim energjie, duke filluar të djegë yndyrat dhe duke prodhuar ketone që rrisin aciditetin e gjakut. Kjo gjendje kërkon trajtim urgjent me insulinë dhe monitorim të vazhdueshëm.
Në studimin e publikuar në American Journal of Critical Care, studiuesit analizuan të dhënat e 178 pacientëve të trajtuar në dy spitale. Njëri spital e vlerësonte përfundimin e trajtimit duke u bazuar te analiza anion gap, ndërsa tjetri përdorte matjen e β-hidroksibutiratit, metodë e rekomanduar në udhëzimet më të reja ndërkombëtare.
Rezultatet treguan se pacientët e monitoruar me anion gap kaluan në trajtimin me insulinë afatgjatë mesatarisht 10 orë më herët, pa u rritur rreziku i rikthimit të ketoacidozës apo kohëzgjatja e qëndrimit në spital.
Nga ana tjetër, pacientët e monitoruar me β-hidroksibutirat patën më shpesh episode të hipoglikemisë, që kërkuan trajtim me glukozë intravenoze.
Autorët theksojnë se, megjithëse udhëzimet e fundit favorizojnë matjen e β-hidroksibutiratit, gjetjet e këtij studimi tregojnë se anion gap mbetet një metodë praktike dhe efektive për monitorimin e pacientëve me ketoacidozë diabetike.
Megjithatë, studiuesit nënvizojnë se nevojiten kërkime të tjera për të përcaktuar se cila metodë ofron rezultatet më të mira në kujdesin e pacientëve me këtë urgjencë mjekësore.