Llojet më të zakonshme të agonistëve të receptorëve GLP-1 janë semaglutidi dhe tirzepatidi, të cilët përdoren për trajtimin e diabetit të tipit 2 dhe për humbje në peshë.
Studimet e mëparshme kanë lidhur këto barna me rrezikun për zhvillimin e sëmundjeve të syve që mund të shkaktojnë verbëri, shkruan burimi Medical News Today transmeton Gazeta Shneta.
Një studim i ri tregon se të moshuarit me diabet, të cilët marrin ndonjë lloj të barnave GLP-1, mund të kenë rrezik të shtuar për zhvillimin e degjenerimit makular të lidhur me moshën në formën neovaskulare (nAMD).
Anketat e fundit tregojnë se rreth një në tetë persona kanë përdorur një medikament GLP-1.
Këto barna janë përdorur fillimisht për trajtimin e diabetit të tipit 2, por gjatë viteve të fundit janë bërë gjithnjë e më të njohura për humbje peshe.
Aktualisht, llojet më të përdorura të barnave GLP-1 janë semaglutidi — që shitet me emrat tregtarë Ozempic për diabetin e tipit 2 dhe Wegovy për humbje në peshë — dhe tirzepatidi, që shitet me emrat Mounjaro për diabetin e tipit 2 dhe Zepbound për humbje në peshë.
Ashtu si çdo bar tjetër, edhe barnat GLP-1 kanë efekte anësore dhe komplikime të mundshme. Një ndërlikim i mundshëm u raportua për herë të parë në korrik 2024, kur një studim zbuloi se personat që përdornin semaglutid kishin katërfish më shumë rrezik për të zhvilluar neuropatinë optike të përparmë joarteritike (NAION).
Këtij hulumtimi iu shtua edhe një tjetër studim i publikuar në janar 2025, i cili tregoi se personat që përdorin semaglutid ose tirzepatid mund të jenë në rrezik të shtuar për probleme të shikimit që mund të çojnë në verbëri.
Tani, një studim i ri i publikuar në revistën “JAMA Ophthalmology”, raporton se të moshuarit me diabet, të cilët marrin ndonjë lloj të barnave GLP-1, mund të kenë rrezik të shtuar për zhvillimin e degjenerimit makular të formës neovaskulare (nAMD). /Gazeta Shneta/