Një studim i ri ka vënë në dyshim besueshmërinë e intervistave diagnostikuese, metodës më të përdorur për identifikimin e çrregullimeve të shëndetit mendor si depresioni, ankthi, çrregullimi bipolar, varësitë dhe çrregullimet e personalitetit.
Hulumtimi, i publikuar në “JAMA Network Open”, tregon se saktësia e këtyre intervistave ndryshon ndjeshëm në varësi të gjendjes që diagnostikohet. Studiuesit paralajmërojnë se, megjithëse këto intervista konsiderohen prej kohësh si “standardi i artë” në psikiatri, ato nuk ofrojnë gjithmonë rezultate të qëndrueshme dhe plotësisht të besueshme.
Ekipi i studiuesve analizoi një sërë studimesh të publikuara mes viteve 2024 dhe 2025, duke vlerësuar sa shpesh një person merrte të njëjtën diagnozë kur intervista përsëritej në momente të ndryshme. Rezultatet treguan se besueshmëria ishte më e lartë për çrregullimet e lidhura me përdorimin e substancave, veçanërisht për varësinë nga opioidët, shkruan The Guardian transmeton Gazeta Shneta.
Sipas ekspertëve, kjo ndodh sepse këto diagnoza bazohen më shumë në sjellje konkrete dhe të matshme. Për shembull, është më e lehtë për një person të kujtojë sa herë ka konsumuar alkool gjatë javës sesa të përcaktojë me saktësi numrin e ditëve kur është ndier i trishtuar ose i shqetësuar.
Megjithatë, disa specialistë argumentojnë se studimi nuk bën dallimin e nevojshëm mes llojeve të ndryshme të intervistave. Intervistat plotësisht të strukturuara ndjekin një skenar të pandryshueshëm dhe japin rezultate më të njëjta, ndërsa ato gjysmë të strukturuara u lejojnë klinicistëve të bëjnë pyetje shtesë për të sqaruar përgjigjet e pacientit, gjë që mund të rrisë saktësinë klinike.
Autorët e studimit theksojnë se mungesa e të dhënave të mjaftueshme e bën të vështirë krahasimin e drejtpërdrejtë të metodave të ndryshme diagnostikuese. Ata kërkojnë më shumë rigorozitet shkencor dhe studime të reja në këtë fushë.
Ekspertët besojnë se e ardhmja mund të sjellë metoda më objektive, përfshirë analiza laboratorike ose modele që i shohin simptomat e shëndetit mendor si pjesë të një spektri, në vend të kategorive të ngurta ku një çrregullim konsiderohet thjesht i pranishëm ose jo. /Gazeta Shneta/