Ka pasur gjithmonë njëfarë pasigurie mes grave dhe profesionistëve shëndetësor për atë se çka përcaktohet me termin lindje “normale”.
Fjalët si ‘normale’ dhe ‘natyrore’ shpesh ndërrohen dhe ka një gamë të gjerë situatash dhe përvojash që mund të konsiderohen lindje “normale”.
Në përkufizimin më të gjerë, lindja normale përfshin një lindje që fillon në mënyrë spontane, zakonisht midis javës 37 dhe 42 të shtatzënisë, shkruan burimi Pregnancy info.ca përcjell Gazeta Shneta.
Lindja normale përfshin gjithashtu procesin e mbajtjes së kontaktit me foshnjën lëkurë më lëkurë pas lindjes dhe ushqyerjen me gji brenda orës së parë pas lindjes.
Nëse nuk ka një arsye të vlefshme mjekësore për të ndërhyrë në procesin e lindjes, të gjitha gratë me shtatzëni me rrezik të ulët inkurajohen të ndjekin lindjen normale.
Lindja natyrale
Foshnja lind me kokën poshtë përmes vaginës, në prani të një profesionisti të kujdesit shëndetësor i cili siguron që nëna dhe foshnja janë mirë. Nuk ofrohen ndërhyrje mjekësore gjatë procesit të lindjes.
Lindja normale
Fëmija lind me kokën poshtë, përmes vaginës, dhe një profesionist i kujdesit shëndetësor siguron mirëqenien e foshnjës dhe nënës, me disa ndërhyrje mjekësore që mund të ndodhin për të mbështetur ose ndihmuar lindjen.
Shembuj të ndërhyrjeve përfshijnë këputjen e membranave, ndihmën rreth përparimit të lindjes me mjekim (p.sh., oksitocinë) dhe përdorimin e medikamenteve ose epidurale për lehtësimin e dhimbjes.
Çfarë është lindja e asistuar?
Në një moment të procesit të lindjes, një profesionist i kujdesit shëndetësor mund të përcaktojë se ka shenja që foshnja ose nëna kanë vështirësi.
Më pas nevojitet ndërhyrje mjekësore, pasi lindja nuk po shkon normalisht.
Ndërhyrje të tilla si pinca, vakumi ose prerja cezariane janë të nevojshme për të ndihmuar me lindjen. /Gazeta Shneta/