Një studim i ri ka ofruar një pasqyrë të detajuar të proceseve biologjike që qëndrojnë pas Type 1 Diabetes, duke krijuar një hartë të aktivitetit të gjeneve në pankreasin e personave të prekur nga kjo sëmundje.
Hulumtimi është realizuar nga shkencëtarë të University of Florida Health dhe është publikuar në revistën shkencore Cell Reports.
Studiuesit përdorën një teknikë të avancuar të quajtur “spatial transcriptomics”, e cila lejon identifikimin e gjeneve aktive dhe vendndodhjen e tyre brenda indeve të pankreasit. Kjo metodë u mundësoi atyre të kuptojnë më saktë se si ndryshon aktiviteti gjenetik gjatë zhvillimit të sëmundjes.
Në studim u përfshinë mostra nga katër grupe: persona të shëndetshëm, individë me një ose më shumë autoantitrupa të lidhur me diabetin dhe pacientë të diagnostikuar me diabet të tipit 1.
Kjo qasje i ndihmoi shkencëtarët të ndjekin evolucionin e sëmundjes nga fazat e hershme deri në formën e plotë të saj.
Rezultatet treguan rritje të aktivitetit të gjeneve që lidhen me inflamacionin në pankreas dhe në nyjet limfatike përreth tek pacientët me sëmundjen.
Ky proces inflamator konsiderohet një nga faktorët kryesorë që kontribuon në shkatërrimin e qelizave që prodhojnë insulinë.
Sipas studiuesve, këto të dhëna mund të ndihmojnë në identifikimin e objektivave të rinj për zhvillimin e terapive që synojnë të ngadalësojnë ose ndalin përparimin e sëmundjes.
Për dekada me radhë, trajtimet për këtë formë të diabetit janë bazuar kryesisht në medikamente të përdorura edhe për sëmundje të tjera autoimune. Megjithatë, kjo “hartë” e re gjenetike mund të ofrojë një qasje më të drejtpërdrejtë dhe të personalizuar për zhvillimin e terapive të reja.
Studiuesit theksojnë se kuptimi më i thellë i proceseve që ndodhin në vetë pankreasin mund të përmirësojë vlerësimin e efektivitetit të trajtimeve dhe të hapë rrugën për strategji më të sakta në luftën kundër diabetit të tipit 1.


