Një studim i ri sugjeron se mënyra dhe shpejtësia me të cilën nënat u përgjigjen tingujve dhe belbëzimeve të foshnjës gjatë vitit të parë të jetës mund të ndikojnë në shëndetin mendor të fëmijës në vitet e mëvonshme.
Hulumtimi, i publikuar në revistën PLOS One, zbuloi se fëmijët, nënat e të cilëve u përgjigjeshin brenda një sekonde ndaj vokalizimeve të tyre, kishin më pak gjasa të diagnostikoheshin me çrregullime të shëndetit mendor deri në moshën 7-vjeçare.
Studiuesit analizuan videot e 158 nënave duke bashkëvepruar me foshnjat e tyre njëvjeçare gjatë leximit të një libri me figura. Më pas, fëmijët u ndoqën deri në moshën 7 vjeç.
Gjatë kësaj periudhe, 55 prej tyre morën të paktën një diagnozë të lidhur me shëndetin mendor.
Sipas rezultateve, për çdo 10% rritje të gjasave që nëna t’i përgjigjej foshnjës brenda një sekonde, rreziku për një diagnozë të mëvonshme psikiatrike ulej me 17%.
Reagimi më i ngadaltë i nënës u shoqërua me një rritje prej 21% të rrezikut për çrregullimin e deficitit të vëmendjes dhe hiperaktivitetit (ADHD) dhe 20% të rrezikut për çrregullime të sjelljes.
Megjithatë, studiuesit nuk gjetën lidhje mes kohës së reagimit të nënës dhe rrezikut për autizëm apo çrregullime emocionale.
Autorët theksojnë se studimi nuk provon se reagimi i vonuar është shkaku i drejtpërdrejtë i këtyre problemeve, pasi mund të ndikojnë edhe faktorë të tjerë, përfshirë predispozitën gjenetike.
Megjithatë, ata vlerësojnë se ndërveprimi i hershëm mes prindit dhe fëmijës mund të jetë një tregues i rëndësishëm për zhvillimin psikologjik të fëmijës dhe kërkon studime të mëtejshme./Gazeta Shneta/