Të rriturit që jetojnë me ADHD shpesh përpiqen të fshehin simptomat e tyre për t’u përshtatur më lehtë në shoqëri dhe në vendin e punës, por kjo mund të ketë pasoja negative për shëndetin e tyre mendor, tregon një studim i ri.
Hulumtimi, i publikuar në revistën shkencore Research in Neurodiversity, zbulon se mekanizmat e njohur si “maskim” – përpjekjet për të fshehur shenjat e ADHD-së – mund të çojnë në lodhje emocionale, ankth dhe depresion.
Sipas studiuesve, personat me ADHD shpesh pretendojnë se janë të përqendruar, shtypin nevojën për të lëvizur vazhdimisht, përgatiten tej mase për takime ose praktikojnë paraprakisht bisedat për t’u dukur më të përshtatur me pritshmëritë shoqërore.
Studimi përfshiu 202 të rritur me ADHD, ku më shumë se 91 për qind e pjesëmarrësve deklaruan se fshehin në një masë simptomat e tyre për t’u integruar më lehtë me të tjerët.
Autorja kryesore e studimit, Marisa Mylett nga Universiteti Simon Fraser në Kanada, tha se këto strategji mund të ndihmojnë për t’u pranuar në mjedise sociale ose profesionale, por shpesh i lënë njerëzit të ndihen të lodhur dhe të shkëputur nga vetja e tyre autentike.
Rezultatet treguan se maskimi kërkon një përpjekje të madhe mendore, duke ndikuar negativisht në vëmendje, kujtesë dhe përqendrim – funksione që tashmë sfidohen nga ADHD-ja.
Shumë pjesëmarrës raportuan gjithashtu ndjenja të pasigurisë për identitetin e tyre, sindromën e impostorit dhe nevojën për ditë të tëra rikuperimi pas periudhave të gjata të përpjekjeve për të fshehur simptomat.
Studiuesit theksojnë se nevojitet më shumë ndërgjegjësim shoqëror për të reduktuar stigmatizimin e personave me ADHD dhe për të krijuar mjedise më gjithëpërfshirëse.
Sipas tyre, pranimi i diversitetit neurologjik mund të ndihmojë që personat me ADHD të mos ndihen të detyruar të fshehin vazhdimisht karakteristikat e tyre, duke përmirësuar kështu mirëqenien dhe shëndetin e tyre mendor.