Në 50 vitet e fundit, koha e kujdesit ndaj fëmijëve është dyfishuar për nënat dhe është katërfishuar për baballarët. Sipas psikoterapistit Daniele Novara, të dhënat nuk janë pozitive, sepse prindërit e sotëm “i mbysin” fëmijët me kujdesin e tepruar duke i penguar ata që të bëhen të pavarur dhe të zotët e vetes.
Emergjenca edukative
Novara shpjegon se dikur asnjë prind nuk shpenzonte kaq shumë kohë me fëmijët, duke ndarë gjithçka me ta. Fëmijët rrinin me bashkëmoshatarët e tyre dhe të rriturit me të rriturit. Sot po përballemi me një emergjencë të vërtetë edukative, thotë ai, pasi prindërit nuk edukojnë, por kujdesen, duke ju ndaluar shumë gjëra fëmijëve të tyre, bëjnë gjëra të tjera në vend që të parandalojnë frustrimet dhe vështirësitë. Por duke vepruar kështu, i pengojnë fëmijët të rriten. Nuk është rastësi që vështirësitë sistematike në autonomitë themelore janë gjithnjë e më të zakonshme tek fëmijët, të tilla si vështirësitë për t’u veshur vetëm, për të përgatitur çantën, për të fjetur në dhomë më vete etj.
Shumë ndërhyrje
Problemi, shpjegon eksperti, është se rreth 30 vite më parë pati një mutacion antropologjik që na çoi nga një shoqëri komunitare në një shoqëri narcisiste, ku vlerat e individit mbizotërojnë mbi ato të komunitetit. Dhe fëmijët, gradualisht, janë bërë gjithnjë e më të çmuar, unikë, të dashur dhe të kujdesshëm për gjërat, të mbingarkuar nga investimet e mëdha narcisiste të prindërve të tyre. Trajtimi i duhur, në vend të kësaj, është edukimi i fëmijëve, eliminimi i tepërt i kujdesit dhe organizimi i hapësirave dhe kohëve për autonominë e tyre, përfundon Novara. Nëse ne i bëjmë gjërat vetë, në vend që t’i bëjë fëmija, jemi duke e dëmtuar atë.
Qëndrimi i rekomanduar
Në mënyrë që të mos bien në kurthin e kujdesit të tepërt, ekspertët theksojnë se qëndrimi i duhur i prindit është: të shpjegojë, të vëzhgojë, të këshillojë. Me një fjalë: shoqëroni fëmijën tuaj. Pa i gjykuar apo qortuar, prindërit duhet t’i ndihmojnë fëmijët e tyre në rritje duke u treguar atyre rrugën se ku duhet të shkojnë, por gjithmonë të gatshëm për të ndërhyrë në rast vështirësie./pernenat