Një studim i ri ka zbuluar se adoleshentët me çrregullim të spektrit të autizmit (ASD) nuk e zhvillojnë në të njëjtën mënyrë prirjen për t’i kushtuar më shumë vëmendje zërave të njerëzve të panjohur, një ndryshim që zakonisht ndodh gjatë adoleshencës dhe luan rol në krijimin e marrëdhënieve sociale jashtë familjes.
Sipas studiuesve nga Universiteti Stanford, gjatë zhvillimit tipik të trurit, rreth moshës 13-vjeçare ndodh një ndryshim biologjik që bën që të rinjtë të bëhen më të ndjeshëm ndaj zërave të njerëzve të rinj, si shokët dhe bashkëmoshatarët. Ky proces ndihmon në pavarësimin nga prindërit dhe në zgjerimin e marrëdhënieve shoqërore.
Megjithatë, te adoleshentët me autizëm, ky mekanizëm duket se funksionon ndryshe. Sipas Daniel Abrams, profesor i asociuar i Psikiatrisë dhe Shkencave të Sjelljes në Stanford, truri i tyre nuk i përpunon zërat e panjohur si veçanërisht të rëndësishëm apo tërheqës, gjë që mund të ndikojë në komunikimin dhe ndërveprimin social.
Shkencëtarët theksojnë se zëri është një nga burimet më të rëndësishme të informacionit social. Fëmijët mësojnë gjuhën, emocionet dhe marrëdhëniet duke dëgjuar prindërit, mësuesit dhe njerëzit përreth tyre. Nëse truri nuk i përpunon këto sinjale në mënyrën e zakonshme, mund të krijohen sfida në komunikim dhe socializim.
Abrams shpjegon se kërkimi synon të kuptojë më mirë pse disa fëmijë dhe adoleshentë me autizëm “shkëputen” nga sinjalet sociale dhe si këto dallime në tru ndikojnë në zhvillimin e tyre.
Studiuesit besojnë se identifikimi i këtyre mekanizmave mund të ndihmojë në zhvillimin e ndërhyrjeve më të synuara për të përmirësuar aftësitë e komunikimit dhe lidhjet sociale te personat me autizëm. Ata theksojnë se njohja më e mirë e mënyrës se si truri përpunon zërat mund të çojë në programe mbështetëse më efektive për fëmijët dhe adoleshentët me ASD.