Disa lëkundje humori dhe ndjenja depresioni ndodhin me ndryshime normale hormonale. Por vetë ndryshimet hormonale nuk shkaktojnë depresion.
Faktorë të tjerë biologjikë, tipare trashëgimore, dhe rrethanat dhe përvojat e jetës personale shoqërohen me një rrezik më të lartë të depresionit.
Arsyet e shpërndarjes së pabarabartë të gjinisë, kur bëhet fjalë për depresionin, nuk janë plotësisht të qarta, por ato konsiderohen të jenë pjesërisht biologjike, pjesërisht psikologjike dhe socio-kulturore.
Në krahasim me burrat, gratë mund të kenë një predispozitë gjenetike më të fortë për të zhvilluar depresion pasi ato janë më të ekspozuara ndaj çekuilibrit hormonal. Kjo ndodh posaçërisht gjatë shtatzënësisë, pas dhe gjatë menopauzës. Jo rrallë është që të shfaqet më herët në pubertet.
Nga pikëpamja psikologjike, gratë janë “më të larta” se burrat, domethënë, ato janë më të prira të mendojnë më shumë për gjërat në përgjithësi. Kjo është e mirë, por sigurisht që krijon bazën për zhvillimin e depresionit.
Në të kundërt, burrat kanë më shumë të ngjarë të përgjigjen në periudhat e vështira me stoicizëm, zemërim ose abuzim me substancat, transmeton KosovaPress.
Kur bëhet fjalë për marrëdhëniet, gratë janë përgjithësisht ato që investojnë më shumë në marrëdhënie, kështu që problemi do të preket më shumë prej tyre dhe do të jetë më e lehtë për t’u futur në gjendje depresioni, veçanërisht nëse problemi është i pazgjidhshëm.
Në aspektin socio-kulturor, gratë janë më të stresuara se burrat. Jo vetëm që, në disa raste, ata do të duhet të punojnë ashtu si burrat, por mund të pritet që ato të mbajnë barrën e mbajtjes së një shtëpie, rritjes së fëmijëve, të kujdesen për të afërmit e moshuar dhe të vuajnë në çdo kuptim.
Gratë kanë jetëgjatësi më të madhe se burrat. Pleqëria e thellë shpesh është e lidhur me frikën, vetminë, shëndetin e dobët fizik dhe pasigurinë, dhe me vetë këtë edhe depresionin.
Sipas një studimi të fundit shkencor, “fajtori” kryesor për gjasat më të larta të depresionit te gratë sesa burrat është testosteroni.