Një ekografi, e njohur gjithashtu si sonogram, është një test që përdor valë zanore për të krijuar një pamje të fetusit që po zhvillohet gjatë shtatzënisë. Ekografia në javën e 18-të bëhet për të parë anatominë e fetusit.
Kjo zakonisht konsiderohet si koha më e hershme kur një profesionist i kujdesit shëndetësor mund të ketë një pamje të detajuar të organeve, si zemra, truri, stomaku, veshkat, shtylla kurrizore dhe organet gjenitale. Po ashtu, në javën e 18-të mund të përcaktohet edhe seksi i fetusit, shkruan burimi Very Well Health përcjell Gazeta Shneta.
Teknikët e ekografisë (sonografët) do të shikojnë dhe matin pjesë të ndryshme të fetusit për t’u siguruar që ai/ajo po rritet dhe zhvillohet në mënyrë normale. Ata mund të vlerësojnë në pamje këto karakteristika si:
Madhësia e përgjithshme: Teknikët do të vlerësojnë peshën dhe gjatësinë e fetusit. Në këtë fazë të shtatzënisë, shumica e fetusëve peshojnë rreth 255 gram dhe janë rreth 19.7 cm të gjatë.
Gjymtyrët: Do të vëzhgohen krahët, këmbët, gishtat e duarve dhe këmbëve. Mund të maten disa nga gjymtyrët.
Fytyra: Do të kontrollohet formimi i duhur i tipareve të fytyrës. Kjo mund të ndihmojë në identifikimin e gjendjeve si qielli i hapur (çarje e qiellzës).
Truri: Sonografi do të shqyrtojë kafkën dhe trurin e fetusit për të kërkuar probleme të rralla, si cista, që mund të ndikojnë në zhvillim.
Zemra: Zemra e fetusit do të vlerësohet për të numëruar dhomat, për të analizuar qarkullimin e gjakut dhe për të kontrolluar rrahjet e zemrës.
Shtylla kurrizore: Shikimi i shtyllës kurrizore ndihmon për të parë nëse unazat kurrizore janë të rreshtuara dhe nëse lëkura e mbulon shtyllën në pjesën e pasme.
Veshkat dhe fshikëza e urinës: Teknikët duhet të jenë në gjendje të shohin nëse fshikëza e fetusit funksionon siç duhet.
Organet gjenitale: Sonografi do të shqyrtojë organet gjenitale për ndonjë anomali dhe gjithashtu do të mund të përcaktojë seksin. Ju mund të tregoni nëse dëshironi ose jo të dini këtë informacion.
Stomaku: Teknikët do të kontrollojnë për ndonjë defekt në bark.
Matje të tjera: Do të vlerësohen mitra, vezoret dhe qafa e mitrës e gruas shtatzënë. Po ashtu do të maten qarkullimi i gjakut në kordonin umbilikal dhe sasia e lëngut amniotik. Ekzaminimi vazhdon gjithashtu për placenta previa, një gjendje kur placenta ndodhet shumë poshtë në mitër.
Shenja të komplikimve në ekografinë e javës së 18-të
Disa anomali që mund të identifikohen në këtë fazë përfshijnë:
Probleme me gjymtyrët: Gisht apo gjymtyrë e munguar ose e formuar në mënyrë jo të rregullt.
Spina bifida: Kur palca kurrizore nuk zhvillohet siç duhet.
Qiellza e hapur (çarje në buzë apo gojë).
Anencefali: Mungesë e pjesëve të trurit dhe kafkës.
Agenesia bilaterale renale: Kur nuk zhvillohen veshkat.
Probleme me zemrën: Disa lloje të defekteve të zemrës mund të zbulohen.
Gastroskiza: Një defekt në murin abdominal, ku krijohet një hapje pranë kërthizës.
Omfalocela: Një hapje në kërthizë përmes së cilës dalin organet.
Displazia skeletore: Probleme me zhvillimin e kockave, kyçeve dhe kërcit.
Gjendje të rralla gjenetike: Si sindroma Edwards (trisomia 18) apo sindroma Patau (trisomia 13).
Hernia diafragmatike: Hapje jo normale në diafragmë, e vendosur poshtë mushkërive.
Rritje e parregullt ose e ngadaltë: Tregon që fetusi nuk po zhvillohet siç duhet.
Ekografia në javën e 18-të nuk jep një diagnozë përfundimtare për ndonjë gjendje shëndetësore. Ajo shërben për të treguar nëse ka ndonjë nevojë për testime të mëtejshme.
Nëse ofruesi juaj i kujdesit shëndetësor vëren ndonjë parregullsi të mundshme ose ka shqetësime rreth gjetjeve, ai mund të rekomandojë një ekografi tjetër me një specialist që merret me shtatzëni me rrezik të lartë.
Përndryshe, mund t’ju sugjerohet të kryeni një amniocentezë, një procedurë ku një gjilpërë e hollë futet në mitër për të marrë lëng amniotik, i cili më pas analizohet në laborator. /Gazeta Shneta/