Lindja cezariane është një procedurë kirurgjikale që realizohet përmes një prerjeje në bark dhe mitër, në vend të lindjes natyrale përmes vaginës. Ofruesit e kujdesit shëndetësor e rekomandojnë këtë ndërhyrje në situata kur është rrezikuar nëna, foshnja ose të dy/jat.
Këtu janë disa nga rastet më të zakonshme që kërkojnë lindje cezariane:
Placenta previa – Ndodh kur placenta pozicionohet në pjesën e poshtme të mitrës dhe mbulon pjesërisht ose plotësisht qafën e saj. Kjo prek rreth një në 200 gra në tremujorin e tretë. Zakonisht trajtohet me pushim dhe monitorim të shpeshtë, por në disa raste kërkohet ndërhyrje cezariane.
Shkëputja e placentës (abruptio placentae) – Kjo është ndarja e parakohshme e placentës nga muri i mitrës, zakonisht në tremujorin e tretë. Mund të shkaktojë gjakderdhje të rëndë dhe dhimbje të forta, duke rrezikuar furnizimin me oksigjen të foshnjës. Në raste të tilla, lindja cezariane urgjente është e nevojshme.
Këputja e mitrës – Ndodh në rreth një në 1,500 lindje, kur mitra çahet gjatë shtatzënisë ose lindjes, duke shkaktuar hemorragji dhe duke penguar oksigjenimin e foshnjës. Kërkohet ndërhyrje e menjëhershme.
Dalja e kordonit kërthizor – Kur kordoni rrëshqet jashtë përpara lindjes, mund të shtypet nga mitra gjatë kontraktimeve, duke bllokuar rrjedhën e gjakut drejt foshnjës. Edhe kjo situatë kërkon ndërhyrje cezariane urgjente.
Shqetësimi i fetusit – Nëse foshnja merr më pak oksigjen se sa duhet, situata bëhet emergjente. Monitorimi i vazhdueshëm gjatë lindjes ndihmon në zbulimin e këtij problemi në kohë.
Moszhvillimi i lindjes – Kur qafa e mitrës nuk zgjerohet mjaftueshëm, puna e lindjes ngadalësohet ose ndalet, apo foshnja është në pozicion të pafavorshëm, lindja cezariane mund të jetë zgjidhja më e sigurt.
Në të gjitha këto raste, qëllimi është ruajtja e shëndetit të nënës dhe foshnjës përmes ndërhyrjes së duhur mjekësore. /Gazeta Shneta/