Sindromi i vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF) është arsyeja disi e pashpjegueshme për një fëmijë nën moshën një vjeçare që vdes në gjumë.
Kur një fëmijë vdes papritur, policia dhe një inspektorët mjekësor e hetojnë vdekjen. Ata shikojnë se ku ka ndodhur vdekja, bëjnë një autopsi të foshnjës dhe shikojnë historinë e shëndetit të foshnjës.
Cilat janë simptomat e sindromës së vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF)?
Një pjesë e frustrimit të SVPF është se nuk ka shenja ose simptoma paralajmëruese. E gjitha që një prind ose kujdestar mund të bëjë është të ndërmarrë hapa parandalues për të zvogëluar mundësinë e SVPF (shih seksionin “parandalimi”).
Sindromi i Vdekjes së Papritur të Foshnjave (SVPF)
Çfarë shkakton sindromën e vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF)?
SVPF besohet të jetë i lidhur me rreziqe të caktuara të gjumit që mund të bëjnë foshnjën të ndalojë frymëmarrjen, të tilla si mbulesat e buta që mbulon fytyrën e foshnjës, kur foshnja është e bllokuar midis dyshekut dhe diqkaje tjeter ose në krevat fëmijësh (djep), ose edhe kur një i rritur aksidentalisht bie mbi foshnjën ndërkohë që ndan të njejtin shtrat me të, ose kur foshnja është shtrirë anash ose në bark, dhe nuk është në gjendje të rrokulliset ose të qojë kokën lart.
Sipas fushatës “Safe to Sleep®”, SVPF nuk është ngjitëse, nuk është e shkaktuar nga vjellja, nuk është e lidhur me abuzimin e fëmijëve ose mungesën e vaksinave, dhe nuk është e shkaktuar nga mbytja.
Si diagnostikohet sindromi i vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF)?
SVPF nuk mund të diagnostikohet. Ajo renditet si shkak i vdekjes gjatë një autopsie në trupin e foshnjës, intervistat me prindërit ose kujdestarët, një vështrim në të dhënat mjekësore të foshnjës dhe ekzaminimin e vendit ku fëmija vdiç. Në SVPF, ai vend zakonisht është një djep ose shtrat.
A mund të parandalohet ose shmanget sindromi i vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF)?
Bashkësia mjekësore ka studiuar SVPF për shumë dekada dhe beson se shumë raste janë për shkak të rreziqeve të gjumit që mund të reduktohen.
Nëse jeni prind ose kujdestar, mbani hapësirën e fëmijës suaj të sigurt duke:
Hequr të gjitha shtresat e lirshme, të tilla si mbulesat e shtratit, batanije, jastëkë dhe lodra. Këto sende mund të shkaktojnë që foshnja të ndalë frymëmarrjen, të ngulfatet ose mbytet.
Sigurohuni që të keni shtratin e modelit të fundit për të mbajtur fëmijën tuaj të mos bjerë nga mesi i dyshekut anash tij, ose të mos i ngec koka në mes të shufrave të krevatit. Edhe pse krevatët e vjetër, të përdorur mund të jenë më të përballueshëm, kërkoni një krevat të ri fëmijësh që përputhet me buxhetin tuaj dhe mbani fëmijën tuaj të sigurt.
Zgjidhni një dyshek të fortë në vend të atij të butë. Mos lejoni që fëmija të fle me ju, një të rritur ose një fëmijë tjetër. Prindërit sjellin foshnjën e vogël në shtratin e tyre në mes të natës,dhe pastaj harrojnë ta kthejnë foshnjën në krevatin e tyre, dhe aksidentalisht rrokullisen mbi foshnjën. Kjo e bën fëmijën t’i ndalojë frymëmarrjen. Një foshnje që fle në të njëjtën dhomë (jo krevat), me prindërit e tyre kanë rrezik më të ulët të SVPF.
Vendosni foshnjën në shpinë (jo në bark ose anash) për të fjetur gjatë dites dhe natës. Foshnjat ende zhvillojnë qafën dhe muskujt e tjerë që e lejojnë atë të ngrehë kokën ose ta rrotullojë. Kur fëmija është “i vendosur” në bark, ai nuk mund të ngrijë kokën e tij për të marrë frymë.
Vaksinimet e foshnjës dhe vizitat te mjeku. Ndërsa arsyeja është e panjohur, hulumtimi ka treguar se marrja e vaksinimeve të foshnjës në orar ul rrezikun e SVPF me 50%.
Dhënia e gjirit dhe përdorimi i një biberoni ka treguar të zvogëlojë potencialin për SVPF.
Mbajtja e dhomës freskët. Disa studime sugjerojnë se kur një foshnje tejnxehet, ata mund të kalojnë në gjumë më të thellë dhe ta kenë më të vështirë të zgjohen kur trupi i tyre është duke u përpjekur të marrë frymë.
Rreziqet e tjera që mund të shkaktojnë SVPF janë ekspozimi ndaj cigareve dhe llojeve të tjera të përdorimit të duhanit, alkoolit dhe drogës gjatë shtatëzanisë, ekspozimit ndaj tymit të dorës së dytë pas lindjes, kujdesit të dobët të nënës gjatë shtatëzanisë, lindjes së parakohshme ose peshës së ulët të lindjes, dhe një nënë e cila është më e re se 20 vjeç.
Përballja me humbjen nga sindroma e vdekjes së papritur të foshnjave (SVPF)
Kushdo që ka përjetuar ndonjëherë vdekjen e një fëmije është zemërthyer, pavarësisht nga arsyeja. Këshillimi dhe koha për të shëruar janë mënyra për të filluar luftën e gjatë për të përballuar nëse vuani nga një humbje e tillë ose e njihni dikë që ka përjetuar vdekjen e një fëmije nga SVPF.
Ndërsa doktori juaj mund të ketë shumë njohuri mjekësore, mos harroni se ai zakonisht është i lidhur me shërbimet e këshillimit të pikëllimit dhe mbështetjes. Mos kini frikë të bisedoni me mjekun tuaj për atë që ndjeheni dhe si ndikon në punën, shtëpinë dhe marrëdhëniet tuaja./Probleme.me/